ဘဝႏွင့္ ဘဝနိေရာဓ

ခႏၶာတို႔၏ ျဖစ္ေပၚမႈကို ဘဝ-ဟု ေခၚ၏။ အခ်ိဳ႕ဘဝမွာ ခႏၶာငါးရပ္ ေပါင္းစပ္၍ ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕ဘဝမွာ ခႏၶာေလးရပ္သာ ေပါင္းစပ္၍ ျဖစ္၏။ ထိုဘဝမွာ ႐ုပ္ခႏၶာ မရွိ။ အခ်ိဳ႕ဘဝမွာ ခႏၶာတစ္မ်ိဳး သာ ျဖစ္၏။ ထိုဘဝမ်ိဳးမွာ နာမ္ခႏၶာေလးမ်ိဳး မရွိ။ လူ႔ဘဝကား ခႏၶာငါးရပ္ ေပါင္းစပ္ထားေသာ ဘဝျဖစ္သည္။
ေယဘုယ်အားျဖင့္ လူ႔ဘဝသည္ မိခင္ဝမ္းတြင္ သေႏၶတည္ျခင္းမွ စတင္ခဲ့သည္။ လက္ရွိဘဝ၏ အစ-အလယ္-အဆံုးကို လူတိုင္းလိုလို သိရွိႏိုင္ၾက၏။ သို႔ရာတြင္ လက္ရွိဘဝမတိုင္မီက ဘာျဖစ္ခဲ့သည္ကို လူတိုင္းမသိႏို္င္ၾက။ အခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္မ်ားသာ (ဥပမာ- ဇာတိႆရ ႏွင့္ ပုေဗၺနိဝါသဉာဏ္ရသူမ်ားသာ) သိႏို္င္ၾက၏။ အတိတ္ဘဝဆိုသည္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးႀကံေတြးၾကည့္ၾက၏။ အခ်ိဳ႕က အတိတ္ဘဝဆိုသည္ကို ျငင္းပယ္ထားၾကၿပီး အခ်ိဳ႕က အတိတ္ဘဝရွိသည္ဟု လက္ခံယံုၾကည္ ၾက၏။

အတိတ္ဘဝ ျငင္းပယ္ထားသူတို႔က အဘယ့္ေၾကာင့္ လက္ရွိဘဝ ရလာသည္ကို အေျဖရွာၾက၏။ အခ်ိဳ႕က “လက္ရွိဘဝကို မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ရလာျခင္း၊ အေၾကာင္းမဲ့ရလာျခင္း”ဟု ဆိုၾက၏။ ထိုသူတို႔ိကုိ “အေဟတုကဝါဒီ” ဟု ေခၚ၏။ အခ်ိဳ႕ကမူ လက္ရွိဘဝသည္ တန္ခိုးရွင္၏ ဖန္ဆင္းမႈေၾကာင့္ ျဖစ္လာရသည္ဟု ဆိုၾက၏။ ထိုသူမ်ားကို “ဣႆရနိမၼာနဝါဒီ” ဟု ေခၚ၏။
အတိတ္ဘဝရွိသည္ဟု လက္ခံယံုၾကည္သူတို႔ကမူ အေၾကာင္းကံ ႏွင့္ သံသရာကို ရွင္းျပၾက၏။ ယခုဘဝျဖစ္လာသမွ် သုခ ဒုကၡတို႔သည္ ေရွးဘဝကျပဳလုပ္ခဲ့သည္ ကံ၌သာ လံုးဝ အေျခခံသည္ဟု ဆိုၾက၏။ ထိုသူမ်ားကို “ပုေဗၺကတေဟတုဝါဒီ” ဟု ေခၚ၏။ လူတိုင္းမွာ အစဥ္ထာဝရ ခိုင္ၿမဲေသာ အတၱ သို႔မဟုတ္ ဇီဝ-ရွိ၏။ ထိုအတၱဇီဝသည္ ေကာင္းဆိုးႏွစ္တန္ ကံစီမံသည့္အတို္င္း ကံ၏ အက်ိဳးကို ခံ-စံရင္း သံသရာလည္ေနသည္ဟု “သႆတဝါဒီ”တို႔က ဆိုၾက၏။

ဗုဒၶဝါဒအရမူ အတိတ္ဘဝရွိသည္ သို႔ေသာ္ အတၱဇီဝ မရွိ။ အတၱ ဇီဝ-ဆိုသည္မွာ ေတြးယူႀကံဆခ်က္မွ်သာ ျဖစ္၏။ အတိတ္ဘဝ- ဟူသည္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းႏွင့္ၿပီးေသာ ႐ုပ္နာမ္ႏွစ္မ်ိဳးသာ ျဖစ္သည္။ ႐ုပ္နာမ္ႏွစ္မ်ိဳးသည္ သတၱဇီဝမဟုတ္ေသာ ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္ႏြယ္ကာ စဥ္ဆက္မျပတ္ျဖစ္ေနေသာ ဓမၼသက္သက္သာ ျဖစ္၏။ ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာ တို႔၏ စဥ္ဆက္မျပတ္ လည္ပတ္ျဖစ္ေပၚေနျခင္းကို သံသာရ- သံသရာ ဟုေခၚ၏။
႐ုပ္နာမ္ခႏၶာတုိ႔သည္ အေၾကာင္းမဲ့ မေတာ္တဆ ျဖစ္လာၾကသည္ မဟုတ္။ တန္ခိုးရွင္ ဣႆရ၏ လက္ရာလည္း မဟုတ္။ စင္စစ္မွာမူ အဇၥ်တၱ ဗဟိဒၶ ႐ုပ္နာမ္ႏွစ္ရပ္ အျပန္အလွန္ ဆက္စပ္ကာ အေၾကာင္းအက်ိဳးအျဖစ္ လည္ပတ္ျဖစ္ေပၚေနျခင္းသာ ျဖစ္၏။

ဗုဒၶျမတ္စြာက - “ဣမသၼႎ သတိ ဣဒံ ေဟာတိ၊ ဣမႆ ဥပၸါဒါ ဣဒံ ဥပၸဇၨတိ” ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။
“ဤအရာ (အေၾကာင္းတရား) ရွိေနလွ်င္ ဤအရာ အက်ိဳးတရား ရွိ၏။ ဤအရာ (အေၾကာင္းတရား) ျဖစ္လာျခင္းေၾကာင့္ ဤအရာ (အက်ိဳးတရား) ျဖစ္လာရ၏။”
သံသရာလည္ျခင္းဆိုသည္မွာ ေၾကာင္းက်ိဳးႏြယ္ဆက္ စဥ္ဆက္ မျပတ္ လည္ပတ္ေနျခင္းပင္တည္း။ ထိုသို႔ အစဥ္မျပတ္ လည္ပတ္ ေနျခင္းကိုပင္ “ဝ႗”ဟုလည္းေခၚ၏။ ဝ႗-သည္ ကိေလသဝဋ္ ကမၼဝဋ္ ဝိပါကဝဋ္- ဟု သံုးမ်ိဳးရွိ၏။ အမွန္မသိျခင္း၊ လိုခ်င္တပ္မက္ျခင္း၊ တပ္မက္စြဲ အယူစြဲတို႔ျဖင့္ စြဲလန္းျခင္းတို႔ကို ကိေလသာဟု ေခၚ၏။ အေကာင္းအဆိုး အမႈမ်ိဳးကို ျဖစ္ေစတတ္သည့္ လႈံ႕ေဆာ္မႈေစတနာကို ကမၼ-ဟု ေခၚ၏။ ထိုကမၼေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အက်ိဳးဆက္တို႔ကို ဝိပါက-ဟု ေခၚ၏။

ဤ၌ ကိေလသ-ရွိေသာေၾကာင့္ ကမၼရွိသည္။ ကမၼ-ရွိေသာေၾကာင့္ ဝိပါက-ရွိရေလသည္။ အရပ္သံုးစကားျဖင့္ ဆိုရေသာ္ “လိုခ်င္သည္၊ လုပ္သည္၊ ရသည္” ဟု ဆိုရမည္ ျဖစ္၏။ ဤ၌ လိုခ်င္သည္-ဆိုသည္မွာ ကိေလသ၊ လုပ္သည္ဆိုသည္မွာ ကမၼ၊ ရသည္ဆိုသည္မွာ ဝိပါက-ျဖစ္၏။ ထိုတရားသံုးပါးသည္ ေၾကာင္းက်ိဳး အျဖစ္ ဆက္ႏြယ္ေန၏။ “ရလွ်င္ လိုခ်င္ျပန္သည္၊ လိုခ်င္၍ လုပ္ျပန္သည္၊ လုပ္လွ်င္ ရလာျပန္သည္” ဟု စဥ္ဆက္မျပတ္ လည္ပတ္ေနမႈသည္ မည္သည့္အခ်ိန္မွ စတင္ခဲ့သည္ဆိုသည္ကို မသိႏိုင္၊ “အနမတေဂၢါ ယံ သံသာေရာ” = “ဤသံသရာ၏ အစကို မသိႏိုင္” ဟု ဗုဒၶျမတ္စြာက ေဟာေတာ္မူသည္။

အလြန္႔အလြန္ၾကာလွၿပီျဖစ္သည့္အတြက္ သံသရာ၏အစကို မသိႏိုင္ေသာ္လည္း ၊ သံသရာ၏အဆံုးကိုမူ သိႏိုင္၏။ အေၾကာင္း အက်ိဳးတို႔၏ လံုးဝခ်ဳပ္ၿငိမ္းမႈသည္ သံသရာ၏ အဆံုးပင္ျဖစ္၏။
အလြန္ရွည္ၾကာလွၿပီျဖစ္ေသာ သံသရာကို ရပ္တန္႔ေစလိုလွ်င္ အေၾကာင္းကိုရွာ၍ ဖ်က္ဆီးရမည္။ အေၾကာင္းျပတ္လွ်င္ အက်ိဳးရပ္မည္။ သိသာေအာင္ဆိုရေသာ္ “လိုခ်င္မႈသည္ အေၾကာင္း၊ လုပ္မႈသည္အက်ိဳး၊ တဖန္ လုပ္မႈသည္ အေၾကာင္း၊ ရမႈသည္ အက်ိဳး၊” ဤသို႔ အစဥ္အဆက္မျပတ္ အေၾကာင္းအက်ိဳး လည္ပတ္လ်က္ရွိရာ “လိုခ်င္မႈ” ဟူေသာ အေၾကာင္းကို ဖယ္ရွားရမည္။ မလိုခ်င္လွ်င္ မလုပ္၊ မလုပ္လွ်င္ မရ၊ မရလွ်င္ လိုခ်င္မႈဆိုသည္မွာ ထပ္၍ မလာေတာ့သျဖင့္ ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္ျပတ္သည္။

ဗုဒၶျမတ္စြာက - “ဣမသၼႎ အသတိ ဣဒံ န ေဟာတိ၊ ဣမႆ နိေရာဓာ ဣဒံ နိ႐ုဇၥၽတိ” ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။ အဓိပၸါယ္မွာ “ဤအရာ (အေၾကာင္းတရား) မရွိလွ်င္ ဤအရာ (အက်ိဳးတရား) မရွိ။ ဤအရာ၏ (အေၾကာင္းတရား) ခ်ဳပ္ၿငိမ္းမႈေၾကာင့္ ဤအရာ (အက်ိဳးတရား) ခ်ဳပ္ၿငိမ္း၏။” ဟု ဆိုလို၏။ ဗုဒၶဝါဒအရ အက်ိဳးမွန္သမွ် အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ မည္သည့္အရာမွ် အေၾကာင္းကင္း၍ မျဖစ္။ အေၾကာင္းမဲ့ျဖစ္သည္ဟူေသာ အေဟတုကဝါဒ-ကို ဗုဒၶက ျငင္းပယ္ေတာ္မူ၏။ အက်ိဳးကိုျဖစ္ေစသည့္ အေၾကာင္းဆိုရာ၌လည္း မဆီဆိုင္ေသာ အေၾကာင္း (ဝိသမေဟတု) မ်ားကို ဗုဒၶက လက္ခံေတာ္မမူ။ ဖန္ဆင္းရွင္ ဖန္ဆင္းမႈေၾကာင့္ (ဣႆရနိမၼာန) စေသာ အေၾကာင္းမ်ားကို လက္ခံေတာ္မမူ။ အေၾကာင္းစစ္ အေၾကာင္းမွန္မ်ားကိုသာ လက္ခံေတာ္မူသည္။ အေၾကာင္းစစ္ အေၾကာင္းမွန္မ်ားကို သစၥာေလးပါးျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ျဖင့္လည္ေကာင္း၊ ပ႒ာန္း ၂၄-ပစၥည္းျဖင့္လည္းေကာင္း ရွင္းျပ ေတာ္မူ၏။

အေၾကာင္းအက်ိဳးျဖစ္စဥ္သည္ စာေပါင္းသိုက္ပမာ အလြန္ပင္ ႐ႈပ္ေထြးလွ၏။ သာမန္အသိမ်ိဳးျဖင့္ နားလည္ရန္ ခက္ခဲ၏။ အေၾကာင္း အက်ိဳးျဖစ္စဥ္ကို ထက္ျမစူးရွေသာ ဉာဏ္ျဖင့္သာ ထိုးထြင္းသိႏိုင္၏။ ထိုဉာဏ္မ်ိဳးကို ရရွိရန္ ဗုဒၶ၏ အဘိဓမၼာေဒသနာကို ေလ့လာသင္ယူ ရမည္ျဖစ္၏။ အဘိဓမၼာကို သင္ယူျခင္းျဖင့္ ဘဝ၏ အဓိပၸါယ္ကို တိတိက်က် ျပည့္ျပည့္ဝဝ နားလည္ႏိုင္၏။ အဇၥၽတၱ ဗဟိဒၶ သႏၲာန္ရွိ ႐ုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရတို႔၏ သဘာဝကို သိႏိုင္၏။ ႐ုပ္နာမ္စဥ္ဆက္ ေၾကာင္းက်ိဳးႏြယ္လ်က္ ျဖစ္ေနပံုကို သေဘာေပါက္၏။

အေၾကာင္းအက်ိဳး ႏွစ္မ်ိဳးအနက္ အေၾကာင္းကို ဖယ္ရွားျခင္းျဖင့္ အက်ိဳးဇာတ္သိမ္းႏိုင္ပံုကို နားလည္၏။ အေကာင္းအဆိုး သဘာဝႏွစ္မ်ိဳးကို ခြဲျခားျမင္၏။ ထိုႏွစ္မ်ိဳးအနက္ အေကာင္းကို တိုးပြားေစျခင္းျဖင့္ အဆိုးမ်ား ဖယ္ရွားႏိုင္ပံုကို လက္ေတြ႔က်က် သိရွိလာ၏။ အဆိုးကုန္လွ်င္ အေကာင္းတို႔၏ အဆံုးသို႔ ေရာက္၏။ အေကာင္းကုန္လွ်င္ အေၾကာင္းကုန္၏။ အေၾကာင္းျပတ္လွ်င္ ျဖစ္ေပၚလာမႈ အက်ိဳးရပ္၏။ သခၤါရတရားတို႔၏ ျဖစ္မႈၿငိမ္းျခင္းသည္ ဘဝခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းပင္ ။

ဗုဒၶျမတ္စြာက “ဘဝနိေရာေဓာ နိဗၺာနံ” ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။ ရဟႏၲာအရွင္တို႔က ဘဝခ်ဳပ္ၿငိမ္းမႈကို နိဗၺာန္-ဟု ႐ႈျမင္ၾက၏။ နိဗၺာန္၌ ႐ုပ္နာမ္ခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ျပတ္ၿငိမ္း၏။ ခံစားမႈမွန္သမွ် ခ်ဳပ္ျပတ္သြား၏။ ခံစားမႈ မျဖစ္ေပၚျခင္းသည္ပင္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ သႏၲိသုခ ျဖစ္ပါသတည္း။
ေဒါက္တာ အရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ
(၂၀၀၅-ခု ဓမၼအသံ ႏွစ္ပတ္လည္ မဂၢဇင္းမွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။)

ေလွကားသုံးထစ္မွ ေလွကားေလးထစ္သုိ ့

                            အရွင္ေဒဝဒတ္က ပေစၥကအဗုဒၶါအေလာင္း အလ်ာလုိ ့ ဘုရားရွင္က ဗ်ာဒိတ္ေပးခဲ့ သည္ကုိမွတ္ဖူးပါတယ္။ေဒဝဒတ္ကပေစၥကဗုဒၶါ အေလာင္းေတာ ္ျဖစ္ျခင္ျဖစ္မယ္။ဒါေပမယ့္ သူရဲ ့ပါရမီက ၾကက္ကန္းဆန္အုိးတုိး ပါရမီျဖစ္မယ္လုိ ့ ဆရာၾကီးတစ္ဦးေရးတဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ ဖတ္ဖူးတယ္ ဒါေပမယ့္ဘယ္ဆရာလည္းဆုိတာေတာ့မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။

              ေဒဝဒတ္ဒီေလာက္ဆုိးဘုရားအေပၚမွာ အေကာက္ၾကံခဲ့တာလဲ ခဏခဏပဲ ဒါေပမယ့္ ဆရာၾကီးရဲ ့ အဆုိကုိေထာက္ခံရမလုိျဖစ္ေနပါတယ္။အရွင္ေဒဝဒတ္၏ပါရမီကုိၾကက္ကန္းဆန္အုိးတုိးပါရမီဟုေျပာထုိက္ပါ၏ေလာ့  အရွင္ေဒဝဒတ္ကမုိက္တယ္ ဒါေပမယ့္ တုိ ့ေတြက ေဒဝဒတ္ထက္ ပုိမုိက္တယ္။ ဘာျဖစ္လုိ ့လည္းဆုိေတာ့ ေဒဝဒတ္က အဝီစိကလြက္ရင္ ပေစၥက ဗုဒၶါျဖစ္ေတာ့မွာ။ တုိ ့တေတြက ဘာမွျဖစ္ေလာက္ေအာင္ပါရမီ
ျဖည့္ထားတာမရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မုိက္တယ္ေျပာတာ  ။ခုဘဝမွာ တုိ ့ၾကဳိးစားၾကရမယ္ ဟု ဆရာၾကီးက ေျပာဖူးတယ္။

ဘုရာရွင္လက္ထက္ေတာ္ကပင္ အရွင္သာရ္ိပုတၱရာႏွင့္အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္တုိ ့အားလက္ယာရံ လက္ဝဲရံ အဂၢသာဝက အရာေပေတာ္မူျခင္းတုိ ့အေပၚတြင္ သံသယရွိခဲၾကသည္။ အရွင္ေကာ႑ည စသည့္ ရဟႏၱာ ၾကီးမ်ားရွိေနပါလ်က္ ေနာက္မွေပါက္သည့္ ေရႊၾကာပင္ကုိ ဘာေၾကာင့္ ဦးစား
ေပးရသနည္းဟူ၍ ေမးလာၾကသည္။ အေၾကာင္းမွာ အရွင္သာရိပုတၱရာႏွင့္အရင္မဟာေမာဂၢလာန္တုိ ့သည္ အေနာမဒတ္သီ ျမတ္စြာဘုရားထံတြင္ အဂၢသာဝကမ်ဳိးေစ့ကုိ စုိက္ပ်ဳိးခဲ့၍ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိသုိ ့

အရွင္ေဒဝဒတ္သည္လည္း ဘုရားရွင္ တစ္ဆူဆူထံတြင္ ပေစၥကဗုဒၶါ မ်ဳိးေစ့ကုိ စုိက္ပ်ဳိးခဲျပီးျဖစ္ပါသည္။

ပေစၥကဗုဒၶါဆုကုိ ေတာင္းယူမည့္ပုဂၢဳိလ္တြင္ အဂၤါ(၅)ရပ္ႏွင့္ျပည့္စုံရမည္ ျဖစ္သည္။ယင္းတုိ ့ကား လူသားစင္စစ္ျဖစ္ျခင္း 

ေယာက်္ားစစ္စစ္ ျဖစ္ျခင္း
အာသေဝါ ကင္းျပီးေသာ ဘုရား ပေစၥကဗုဒၶါ သာဝကတုိ ့မွ တစ္ဦးဦးႏွင့္ေတြ ့ဆုံဖူးေျမာ္ရျခင္း လြန္ကဲ့ေသာ ကုသုိလ္ေကာင္းမွ ု  တစ္ခုခု ျပဳျခင္း     လြန္ကဲျပင္းထန္ေသာ ဆႏၵရွိျခင္းတုိ ့ျဖစ္ပါသည္။

ေတာင္ဆုျပီးပါကလည္း ဒါန သီလ စသည့္ပါရမီဆယ္ပါးကုိ စြမ္းစြမ္းတမံ ၾကဳိးစား ျဖည့္က်င့္
ရပါသည္။ၾကာျမင့္ခ်ိန္ကာလကား ပညာဓိက ဝီရိယာဓိက သဒၶါဓိကဟူ၍ အနည္းဆုံး ႏွစ္သေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္းမွ အမ်ားဆုံး သုံးသေခ်ၤထိ ျဖစ္ပါသည္။

အရွင္ေဒဝဒတ္သည္ ေတာင္းဆုလည္းျပဳ ခဲ့သူ ပါရမီလည္း ျဖည့္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါသည္။ လူတုိ ့၏သက္တမ္း ဆယ္ႏွစ္သက္တမ္းထိ ဆုတ္ျပီး တစ္ဖန္
အသေခ်ၤယ်တုိင္ေအာင္တက္၍ တစ္ဖန္တစ္ေက်ာ့ ျပန္ဆုတ္လာေသာ္ လူတုိ ့အသက္ တစ္သိန္းကာလမွ တစ္ရာကာလအတြင္း ပေစၥကဗုဒၶါပြင့္မည္ျဖစ္သည္။ အရွင္ေဒဝဒတ္သည္ လည္း အဝီစိမွလြတ္ျပီး ထုိကာလတြင္ ပြင္ထြန္းမည္ ျဖစ္သည္။

ပေစၥကဗုဒၶါျဖစ္ဖုိ ့သည္ လြယ္ကူသည္ မဟုတ္ပါ။ ဥပမာအားျဖင့္ သုံးလသက္တမ္းရွိေသာ စပါးပင္ကုိ ေရသြင္းျခင္း ေပါင္းသင္ျခင္း ေျမဩဇာေကြ်းျခင္း စသည္အားျဖင့္မည့္သုိ ့ပင္ ျပဳစုစုိက္ပ်ဳိးေသာ္လည္း တစ္လ ႏွစ္လ အတြင္း၌ ရိပ္သိမ္း၍  မရနုိင္ပါ။ ထုိအတူပင္  ပေစၥကေုဒၶါအေလာင္းလ်ာမ်ားသည္လည္း အနည္းဆုံးႏွစ္သေခ်ၤႏွင့္ကမၻာတစ္သိန္း တုိင္ေအာင္  ပါရမမီျဖည့္က်င့္ျခင္း မျပဳဘဲ မည့္သည္နည္းႏွင့္ မွ်ပေစၥကဗုဒၶါအျဖစ္သုိ ့မေရာက္နုိင္ပါေခ်။
သုိ ့ပါ၍ အနည္းဆုံး  ႏွစ္သေခ်ၤႏွင့္ကမၻဘာတစ္သိန္း ပါရမီျဖည့္က်င့္ျခင္းကုိ ၾကက္ကန္းဆန္အုိးတုိးပါရမီဟု ေျပာဆုိျခင္းသည္ မသင့္ျမတ္ေသာ အဆုိသာ ျဖစ္ေခ်သည္တကား။ (ပိဋကတ္ အႏွသ္ခ်ဳပ္ သုတၱနိပါတ္ ခဂၢဝိသာဏသုတ္)
အရွင္ေဒဝဒတ္ျဖည့္ခဲေသာပါရမီကုိ ေရႊေတာင္ကုိပင္ ရထုိက္ေသာ ပါရမီဟု တင္စားဆုိခ်င္ပါသည္။ဤသုိ ့

ဆုိလွ်င္ အတြန္ ့တက္စရာ ရွိနုိင္ပါသည္။
ပေစၥကဗုဒၶါအေလာင္းလ်ာလည္းျဖစ္ပါရဲ့ ပါရမီျဖည္ျပီးသူလဲ ျဖစ္ရဲ့နဲ ့ ဘုရားရွင္ကုိ ေစာ္ကားမွ ုေတြ ဘာေၾကာင့္ ျပဳလုပ္ရတာလဲ။ ဘုရားရွင္ကလဲ ဘာျဖစ္လုိ ့ရဟန္းျပဳေပးခဲ့တာလဲ စသည္ျဖင့္ေတြးစရာ ေမးစရာ ရွိေနပါသည္။အျပစ္ၾကီး က်ဴးလြန္ျခင္းမွာ  ငါ ဟူေသာမာန္မာန အမ်ဳိးဂုဏ္စသည္
တုိ ့ေၾကာင့္ က်ဴးလြန္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပလိမ္မည္။

အရွင္ေဒဝဒတ္သည္ ရဟန္းျပဳေသာ္၎ ရဟန္းမျပဳေသာ္၎ ယခုဘဝသည္ ျပကေတ့သူေတာ္ေကာင္းမဟုတ္။      ရဟန္းမျပဳလုိကက္ရဘဲ ေနခဲ့ေသာ္ကမၻာကုေဋတစ္သိန္္းတုိ ့ပတ္လုံး ငရဲလားအံ့ေသာ အမွ ုကုိျပဳလတၱံ ့ ရဟန္းျပဳသည္ျဖစ္မူကား တစ္ကပ္ထုိက္ေသာ အကုသုိလ္ကုိျပဳလတၱံ ့ ဟု သဗၺညဳတညဏ္ေတာ္္ျဖင့္သိျမင္၍ ဘုရားရွင္သည္ အရွင္ေဒဝဒတ္အား ရဟန္းျပဳေပးခဲျခင္းျဖစ္ေပသည္။

အရွင္ေဒဝဒတ္သည္ အဝီစိမွွ လြတ္ေသာ္ အ႒ိႆရ အမည္ျဖင့္ ပေစၥကဗုဒၶါ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ဗ်ာဒိတ္္ေပးေတာ္မူခဲ့၏။(မိလိႏၵပညွဝတၳဳ ေဒဝဒတၱပဗၺဇၨပညွ)
 လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ ေမ့ေလ်ာ့၍ ေနေလ့ရွိေသာ သူတုိ ့သည္ ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ ႏွစ္တန္ေသာ ဘဝတုိ ့၌ ပူေလာင္ရမည္ျဖစ္ေပသည္။       အရွင္ေဒဝဒတ္သည္ေရႊေတာင္ထုိက္ေသာပါရမီကုိ  ျဖည့္က်င့္သူ ျဖစ္ျငားေသာ္လည္းအျပစ္က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ၾကက္ကန္းဆန္အုိးတုိး ပါရမီဟု အေျပာခံရပါသည္။ လိမၼလာလုိက္တာဆုိတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းလူေတြဆီကေန ၾကားရဖုိ ့အတြက္ ကုိယ့္ဘက္ကလုပ္ခ်င္တာေတြ မလုပ္ရမလုပ္ခ်င္တာေတြလုပ္ရလုိ ့ရင္ထဲမွာတင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ခံစားေနရတာေတြ အေနအထုိင္ ဆင္ျခင္ေနရလုိိ ့လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မေနရတာေတြ
သူတုိ ့မသိဘူး ဟု စာရးသူ အသိတစ္ေယာက္ေျပာဖူးပါသည္။

အရွင္ေဒဝဒတ္သည္ ပေစၥကဗုဒၶါျဖစ္ရန္ မိမိ၏ဆႏၵရမၼက္မ်ားကုိ ထိန္းကာ ဆယ္ပါးေသာ ပါရမီတုိ ့ကုိ အနည္းဆုံးႏွစ္အသေခ်ၤႏွင္ ့ကမၻာတစ္သိန္းျဖည့္ခဲ့ပါသည္။ထုိအရွင္၏လိမၼာခဲ့ေသာ ဘဝမ်ားစြာကုိ ေထာက္ရွုရမည္ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ဘဝ တစ္ခဏေလာက္မုိက္ခဲ့သည္ကုိၾကည့္ျပီး လူမုိက္ၾကီး
မုိ ့သူျဖည့္ခဲ့တဲ့ပါရမီ က ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့ျဖည့္တာမဟုတ္ပါဘူးကြာ။ ၾကက္ကန္းဆန္အုိးတုိး န့ဲေတြျပီးအစာဝသြားတာပါ။ သူရဲ့ပါရမီကလဲ ရမ္းျဖည့္လုိက္လုိ ့ေနမွာပါဟု ေျပာျခင္းမွာ ေရႊကုိ မျမင္ဘူး၍  ေရႊကုိ မသိသူက ေရႊကုိ အကဲခက္ေျပာေသာအေျပာမ်ဳိးဟုသာ ဆုိထုိက္ပါသတည္း။

ေရႊေတာင္ထုိက္ေသာ ပါရမီရွင္ၾကီးသည္ မိမိမွားမွန္းသိ၍ ဘုရားရွင္ကုိ ေတာင္းပန္ကန္ေတာ့ရန္ လာခဲ့ပါသည္ ။သုိေသာ္...အျပစ္ၾကီးလြန္း၍ ဘုရားရွင္ကုိဖူးျမင္ခြင့္ မရေတာ့ဘဲ ေျမမ်ဳိခံရပါသည္။ေျမမ်ဳိ၍ ျမွဳပ္ခါနီးအခ်ိန္တြင္  ျမတ္စြာဘုရားအား အရုိး အသက္တုိ ့ျဖင့္ ကုိးကြယ္ရာမွတ္ပါ၏
ဟု ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ သြားခဲ့သည္။ စာေရးသူႏွင့္ တကြ အားလုံးေသာသူေတြ  အရွင္ေဒဝဒတ္ကဲ့သုိ ့  မေသခင္မွာ ဘုရားရွင္အား ၾကည္ညဳိကုိးကြယ္ႏုိင္ၾကမည္လား။

ေရႊေတာင္ထက္မက ထုိက္တန္ေသာ ပါရမီမ်ဳိးကုိ ၾကက္ကန္းဆန္အုိးတုိ ပါရမီဟု ေျပာလာ၍သာ ဤ ေဆာင္းပါးကုိေရးျဖစ္ခဲျခင္းျဖစ္ပါသည္။အမွားအမွန္ကုိ ေဝဖန္ပုိင္ျခားနုိင္ၾကရန္ႏွင့္ဘာပါရမီပါခဲ့မွန္းမသိသည့္  စာရးသူနွင့္တကြ အားလုံးေသာသူေတြဟာ ပါရမီျဖည့္ျပီးသူကုိ စကားအရာျဖင့္ ေစာ္ကားျခင္း မျပဳမိေစရန္ အတြက္ ေရးလုိက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ယခုရရွိထားသည္ ဘဝကေလးျဖင့္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟတည္းဟူေသာ ေလွကားသုံးထစ္ရွိေသာ ဒုဂၢတိဘုံသုိ ့ ဆင္သက္သြားျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ရေပမည္။ ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္ ရဟႏၱာဟူေသာ ေလွကားေလးထစ္တြင္ အနည္ဆုံး တစ္ထစ္ရေအာင္ တက္နုိင္ဖုိ ့လုိအပ္ေနေပသည္။
ေရႊေတာင္ထုိက္ေသာ ပါရမီ ရွင္ေသာ္မွ မိုက္ျပစ္ကုိ ခံစားရေသးလွ်င္ စာေရးသူတုိ ့ႏွင့္တကြ အားလုံးတုိ ့က ဘာပါရမီရွင္ မွန္းမသိ၍ မမုိက္ၾကဘဲ  အထက္တက္မည့္ ေလွကားတစ္ထစ္ေလာက္ကုိေတာ့ ျဖင့္ နင္းနုိင္ေအာင္ၾကဳိးစားၾကပါစုိ ့....ဟုဆႏၵျပဳရင္း။

နိဗၺာန္သုိ ့ေျချဖင့္သြား၍ မေရာက္နုိင္

                   ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသုံးေနေတာ္မူစဥ္ တစ္ခုေသာသန္းေခါင္ယံအခ်ိန္၌ ေရာဟိတအမည္ရွိေသာနတ္သားတစ္ပါးသည္ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္သုိ ေရာက္ရွိလာ၏။ ထုိအခါ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္တစ္ခုလုံးသည္ထုိနတ္သား၏ ကုိယ္ေရာင္ကုိယ္ဝါတုိ ့ျဖင့္ ထြန္းလင္းေတာက္ပသြားသည္။ နတ္သားသည္ဘုရားရွင္ထံ ခ်ဥ္ကပ္ျပီး ဤ သုိ ့ေမးေလွ်ာက္
ေလသည္။ အရွင္္ဘုရား ပဋိသေႏၶ မေနရာ မအုိရာ  မနာရာ မေသရာျဖစ္ေသာေလာက၏အဆုံးျဖစ္သည့္ နိဗၺာန္သုိ ့ ေျချဖင့္သြား၍ ေရာက္နုိင္ပါ၏ေလာ့။ 

အသင္နတ္သား ေလာက၏အဆုံးျဖစ္ေသာနိဗၺာန္သုိ ့ ေျချဖင့္သြား၍ မေရာက္နုိင္ဟု ဘုရားရွင္က ေျဖၾကားေတာ္မူ၏။

အရွင္ဘုရား အရွင္ဘုရား၏ အေျဖစကားသည္ ေကာင္းျမတ္မွန္ကန္လွပါသည္။ အကြ်ႏု္ပ္သည္ တစ္ခုေသာဘဝတုန္းက တန္းးခုိးႏွင့္ျပည့္စုံ၍ ေကာင္းကင္သုိ ့ပ်ံတက္သြားလာနုိင္ေသာ ေရာဟိတ အမည္ရွိသည့္ ရေသ့ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါသည္။

အကြ်ႏု္ပ္သည္ ေလးမွ ပစ္လြတ္လုိက္ေသာျမား၏အလ်င္ျမန္ျဖင့္ သြားနုိင္ေသာတန္ခုိးရွိပါသည္။

အေရွ ့သမုဒၵရာႏွင့္ အေနာက္သမုဒၵရာကုိ တစ္လွမ္းတည္းေသာေျခလွမ္းျဖင့္ေရာက္နုိင္ပါသည္။

အကြ်ႏု္ပ္သည္ ဤသုိ ့ေသာ လ်င္ျမန္ျခင္းရွိသည့္ေျခလွမ္းတုိ့ျဖင့္ ေလာက၏အဆုံးျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္သုိ ့ အေရာက္သြားနုိင္ရန္ စိတ္ဆႏၵျဖစ္ေပၚခဲ့ပါသည္။  ထုိစိတ္ဆႏၵေၾကာင့္ အကြ်ႏု္ပ္သည္ အိပ္ခ်ိန္ စားခ်ိန္ က်င္ၾကီး က်င္ငယ္ စြန္ ့ခ်ိန္မွတစ္ပါးအသက္တစ္ရာတမ္းပတ္လုံး နိဗၺာန္သုိ ့ ေျခက်င္သြာခဲ့ပါသည္။ သုိ ့ေသာ္ နိဗၺာန္သုိ ့မေရာက္ဘဲ စၾကာဝဠာအၾကား၌ သာလွ်င္ေသခဲ့ရပါသည္။ ထုိေၾကာင့္ နိဗၺာန္သုိ ့ေျချဖင့္သြား၍ မေရာက္နုိင္ဟူေသာ အရွင္ဘုရား၏ စကားသည္ မွန္ကန္လွွေပ သည္။

ထုိအခါ ဘုရားရွင္က အသင္နတ္သား ေလာက၏အဆုံးျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္သုိ ့ ေျချဖင့္သြား၍ ဘယ္အခါမွ် မေရာက္နုိင္။ နိဗၺာန္သုိ ့မေရာက္ဘဲ ဝဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ျခင္းမည္သည္လည္း မရွိ။ထုိေၾကာင့္ နိဗၺာန္သုိ ့   ေရာက္နုိင္သည့္ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္ ျပီးေသာပညာရွိသည္ ပစၥဳပၸန္ေလာကကုိ၎ တမလြန္ေလာကကုိ၎ ဘယ္အခါမွ် မေတာင္းတေတာ့ေခ်။ စင္စစ္အားျဖင့္  တစ္လံမွ်ေလာက္ေသာ ဤခႏၶာကုိယ္၌ သာလွ်င္ ေလာကကုိ၎ ေလာကျဖစ္ေပၚေၾကာင္းအက်င့္ကုိ၎ ေလာက၏ခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္ကုိ၎ ေလာက၏ခ်ဳပ္ရာနိဗၺာန္သုိ ့ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ကုိ၎ ရွာေတြ ့နုိင္ေပသည္  ဟု ေဟာၾကားေတာ္မူေလသည္။

                         ဘုရားရွင္၏ တရာစကားကုိ နာၾကားရလွ်င္ ေရာဟိတနတ္သားသည္ မ်ားစြာ အားရဝမ္းေျမာက္မိေလသည္။ထုိေနာက္လွ ုိက္လွဲစြာ သာဓုေခၚဆုိျပီးနတ္ျပည္သုိ ့ ျပန္သြားေလသတည္း။   

                                            အကုိး။  အဂုၤတၱဳိရ္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္။

သိပၸံပညာ တုိးတက္ျခင္းသည္ ကမၻာျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ဖန္တီးေပးနုိင္ပါသလား၊

ေလာကဓာတ္ဆုိတဲ့ သိပၸံပညာေတြက တစ္ေန ့တစ္ျခားၾကိးပြားတုိးတက္လွ်က္ရွိေနပါသည္။ေရွးက ရက္ေပါင္းမ်ားစြာသြားရတဲ့ခရီးကုိ ယခုမူကား ..ကား မီးရထား သေဘၤာေလယာဥ္ပ်ံတုိ ့ျဖင့္

ရက္အနည္းငယ္အတြင္း နာရီပုိင္းအတြင္းမွာပင္ သြားေရာက္နုိင္ပါျပီ။ေၾကးနန္း 

ဝုိင္ယာလက္ ရုပ္ျမင္သံၾကားတုိ ့ျဖင့္ အလြန္ေဝးလံေသာကမၻာ့တစ္ဘက္စြန္းမွ အျခားတစ္ဘက္စြန္းသုိ ့ သတင္းစကားေတြ ရုပ္ပုံႏွင့္တကြအသံေတြကုုိပါ အခ်ိန္အနည္းငယ္အတြင္း မွာပင္ ေပးပုိ ့့နုိင္ပါျပီ။

အထပ္တစ္ရာေက်ာ္တဲ့အေဆာက္အအုံၾကီးေတြကုိလည္းတည္ေဆာက္နုိင္ပါျပီ။အဏုျမဴဗုံး ဟုိက္ထရုိဂ်င္ဗုံး ဒုံးပ်ံစတဲ့အသစ္ဆန္းလက္နက္ေတြလည္း မရပ္မနားထြန္းကားေနလွ်က္ရွိပါျပီ။

သုိ ့ရာတြင္ ထုိလက္နက္ ေတြဟာကမၻာၾကီးကုိတစ္ခါတည္းျပာက်သြားေအာင္လုပ္မယ္ေသမင္းေရာင္ျခည္

လုိ ့ေခၚထုိက္တဲ့လက္နက္ဆန္းေတြပင္မဟုတ္ပါေလာ့။     ပထမကမၻာစစ္ၾကီးျပီးစက

နုိင္ငံေပါင္းခ်ဳပ္အသင္းၾကီး တည္ေထာင္ျပီးကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရကုိ  ၾကဳိးစားခဲ့ၾကပါတယ္။ 

သုုိ ့ရာတြင္ (၂၄)ႏွစ္ခန္ ့ေက်ာ္တဲ့ဒုုတိယကမၻာစစ္ၾကီး တစ္ဖန္ျဖစ္ေပၚလာျပီးေတာ့ အဏုျမဴဗုံးျဖင့္
နိဂုံးခ်ဳပ္လုိက္ပါတယ္။အဲဒီေနာက္ ကမၻာကုလသမဂၢ အသင္းၾကီး တည္ေထာင္ျပီးျငိမ္းခ်မ္းေရးဝါဒကုိ 

ဟစ္ေအာ္ခဲ့ၾကျပန္တယ္။သုိ ့ရာတြင္ တကယ္တမ္းစိတ္မခ်ရေသး။တတိယကမၻာစစ္ၾကီး ျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ ့ ဟိန္းေဟာက္ျခိမ္းေျခာက္လ်က္ပင္ ရွိေနျပန္ပါတယ္။ မျဖစ္ပါေစႏွင့္လုိ ့ ဆုေတာင္းေမတၱာပုိ ့သ

လ်က္ပင္ရွိပါတယ္။

အကယ္၍ ျဖစ္ေပၚခဲ့လွ်င္ ေသမင္းေရာက္ျခည္လုိ ့ေခၚထုိက္တဲ့ဟုိက္ဒရုိဂ်င္းဗုံးအဏုျမဴဗုံး ဒုံးပ်ံ

စသည္တုိ ့ကုိ အသုံးျပဳမယ္ျဖစ္လုိ ့မေတြးဝံ့ေအာင္ပင္ေၾကာက္ရြံ ့ထိပ္လန္ ့ဖြယ္ရာ ျဖစ္ပါတယ္။ဒါျဖင့္ ကမၻာၾကီးမျငိမ္းခ်မ္းျခင္းသည္ လူဆင္းရဲ တုိ ့အေပၚ ပညာမဲ့လူတန္းစားတုိ ့အေပၚ ၌
စုပုံခ်ထားဖုိ ့မသင့္ေလွ်ာ္ပါ။မလွလွ်င္ စုန္းရုိးမရွိလဆင္ ခုိးနုိးနုိးဆုိတဲ့ စကားအတုိင္းမျဖစ္ထုိက္ပါ အေၾကာင္းရင္းကုိစိစစ္ရွာေဖြရန္လုိပါတယ္။ တစ္ကမၻာလုံး(သုိ ့မဟုတ္)တစ္ေလာကလုံး မျငိမ္းျခင္း၏
အရင္းျမစ္ကေတာ့ကိေလသာ ထူထပ္ျခင္းေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ထုိသုိ ့ကိေလသာထူထပ္သူတဲ့သူ

ကုိပင္ ပုထုဇဥ္လုိ ့ေခၚရပါတယ္။ 

ကိေလသာဆုိတာဘာလဲ
စိတၱံကိလိႆတိ၊ဥပတပၸတိ၊ဗာဓိယတိဝါ၊ဧေတဟီတိ ကိေလသာလုိ ့ ဝိျဂဳိဟ္ျပဳၾကပါတယ္။
ျမန္မာျပန္ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ စိတ္ကုိ ညစ္ညဴးေအာင္ ပူပန္ေအာင္ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္တက္တဲ့သေဘာ

တရားကုိ ကိေလသာဟု ေခၚပါတယ္လုိ ့ဆုိပါတယ္။ကိေလသာအမ်ဳိးစား အက်ယ္အားအားျဖင့္
ကိေလသာ(၁၅၀၀)ရွိပါတယ္။အက်ဥ္းအားျဖင့္ေတာ့(၁၀)ပါးရွိပါတယ္။

အဲ့ဒီဆယ္ပါးကေတာ့ 

၁။ေလာဘ-လုိခ်င္တပ္မက္ျခင္း၊
၂။ေဒါသ-အမ်က္ထြက္ျခင္း 

၃။ေမာဟ-မုိက္မဲေတြေဝျခင္း မသိျခင္း
၄။မာန-ေထာင္လႊားေမာ္ၾကြားျခင္း တက္ၾကြျခင္း

၅။ဒိဌိ-အယူလြဲမွားျခင္း
၆။ဝိစိကိစၦာ-ယုံမွားျခင္းမဆုံးျဖတ္နုိင္ျခင္း 

၇ထိန-ငုိက္မ်ဥ္းျခင္း ပ်င္းရိျခင္း 

၈။ဥဒၶစၥ- စိတ္ပ်ံလြင္ ့ျခင္း စိတ္မျငိမ္သက္ျခင္း
၉။အဟီရိက-အကုသုိလ္ျပဳရန္ မရွက္ျခင္း 

၁၀။အေနာတၱပၸ-အကုသုိလ္ျပဳရန္မေၾကာက္ျခင္းတုိ ့ျဖစ္ၾကပါတယ္။

ပုထုဇဥ္ဆုိလွ်င္ လူပဲျဖစ္ျဖစ္နတ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဗဟၼာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေျမလွ်ဳိးမုိးပ်ံ နုိင္တဲ့ အဘိညာဥ္ရ
စ်ာနလာဘီပုဂၢဳိလ္ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ယခုေျပာခဲ့တဲ့ ကိေလသာ(၁၀)ပါးေတြ
အျပည့္အႏွက္ရွိေနပါတယ္။အဲ့ဒါေၾကာင့္ လူ ့ေဘာင္မွာဥစၥာပစၥည္းရွာေဖြလ်က္  သားေတြ မယားေတြႏွင့္
စည္းစိမ္းခံေနၾကတဲ့ပုဂၢဳိလ္ေတြကုိသာကိေလသာထူထပ္တယ္ လုိ ့မထင္မွတ္ၾကပါနွင့္။

ကိေလသာ(၁၀)ပါးမ်ာ လည္းအခုိက္အတန္ ့အားျဖင့္သုံးပါးစီရွိပါတယ္။

ကိေလသာအခုိက္အတန္ ့(၃)ပါး

၁။ဝီတိကၠမကိေလသာ -အၾကမ္းစားကိေလသာ  ၂။ပရိယုဌာနကိေလသာ-အလတ္စားကိေလသာ

၃။အနုသယကိေလသာ-အနုစားကိေလသာ လုိ ့သုံးမ်ဳိးခြဲျခားထားပါတယ္။

ဝစီဒြါရ မွအလြန္ၾကမ္းတမ္းစြာ ထၾကြေသာင္းၾကမ္းက်န္း လွ ုပ္ရွားၾကတဲ့ဝစီဒုစရုိက္ေတြကာယဒြါရ မွ 

အလြန္ၾကမ္းတမ္းစြာ လွ ုပ္ရွားထၾကြ ေသာင္းက်န္းၾကတဲ့ ကာယဒုစရုိက္ ေတြကုိဝီတိကၠမ ကိေလသာ

လုိ ့ေခၚပါတယ္။ထုိကိေလသာကုိေတာ့ မ်က္ျမင္အားျဖင့္လူတုိင္းပဲသိနုိင္ပါတယ္။ ကုိယ္အဂၤါ ႏွ ုတ္အဂၤါ 

လွ ုပ္ရွားထၾကြျခင္းေသာင္းက်န္းျခင္းမရုိေသးဘဲ စိတ္ႏွလုံးမွာသာ ပြတ္ပြတ္ဆူလ်က္ထၾကြေနတဲ့ေဒါသ
စတဲ့တရားေတြကုိ ပရိယုဌာနကိေလသာလုိ ့ေခၚပါတယ္။ 

ထုိကိေလသာမ်ဳိးထၾကြျခင္းကိုေတာ့  အဘိညာဥ္ရတဲ့ ပုုဂၢဳိလ္ ေတြ
ကုိယ္ေစာင့္နတ္ေတြသာလွ်င္သိနုိင္ပါတယ္။ မေနာဒြါရမွာပင္ထၾကြျခင္းမရွိေသး။စိတ္သႏၱာန္၌ အျမဲကိန္းလ်က္ ဝပ္လ်က္ ခုိေအာင္းလ်က္ေနတဲ့ေလာဘ ေဒါသ စေသာတရားေတြကုိ အနုသယကိေလသာလုိ ့ေခၚပါတယ္။ကုိကိေလသာမ်ဳိးကုိေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားမွ်တစ္ပါး
ဘယ္သူမွမသိနုိင္ပါ။
အၾကမ္းစားျဖစ္တဲ့ ဝီတိကၠမကိေလသာ ကုိ တဒဂၤပဟာန္ တစ္ဘဝစာေလာက္
ပတ္သတ္နုိင္တဲ့နနည္း။အလတ္စားျဖစ္တဲ့ပရိယုဌာနကိေလသာကုိဝိကၡမၻနပဟာန္ ၊ႏွစ္ဘဝစာေလာက္ ပယ္သတ္နုိင္တဲ့နည္းေတြကေတာ့ဘုရားမပြင့္တဲ့ သုညကမၻာေတြမွာလည္းရွိပါတယ္။

ယခုအျခားဘာသာေတြမွာလည္းအထုိက္အေလ်ာက္ အသင့္အတင့္ရွိၾကပါတယ္။အနုသယကိေလသာကုိ
သမုေစၦဒပဟာန္ဆုိတဲ့ အၾကြင္းမဲ့သတ္နည္းကေတာ ့ဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူမွသာသိၾကရပါတယ္။

ဗုဒၶမရွိသည္ေနာက္ မွာလည္း ဗုဒၶ၏အဆုံးအမျဖစ္တဲ့ဗုဒၶသာသနာေတာ္ေဘာင္အတြင္းမွာသာ ၾကားနာ သိရွိ လုိက္နာ က်င့္သုံးနုိင္ၾကပါတယ္။ဗုဒၶ၏ သာသနာေတာ္ႏွင့္ၾကံဳပါေသာ္လည္း မၾကဳိက္တဲ့ပုဂၢဳိလ္
မလုိက္နာတဲ့ပုဂၢဳိလ္ မထုိက္တဲ့ပုဂၢဳိလ္ေတြက ေတာ့သိရွိလုိက္နာက်င့္သုံးနုိင္ျခင္းမျပဳနုိင္ၾကပါ။
ျပဆုိျပီးတဲ့ကိေလသာ(၁၀)ပါးးတုိ ့တြင္ ေခါင္းေဆာင္ကဒိ႒ိပဲျဖစ္ပါတယ္။ဒိ႒ိဆုိတာလည္းအတၱဒိ႒ိ သကၠာယဒိ႒ိကုိဆုိလုိပါတယ္။သူ၏ဘက္ေတာ္သားေနာက္လုိက္ေတြကေတာ့
တဏွာႏွင့္မာနတုိ ့ျဖစ္ၾကပါတယ္။ထုိသုံးခု အေပါင္း အဖြဲၾကီးကုိပပဥၥတရားသုံးပါးလုိ ့ေခၚပါတယ္။ 

အဓိပါယ္ကေတာ့သံသရာနယ္ခ်ဲ့သမားအဖြဲ ့ၾကီးလုိ ့ဆုိပါတယ္။သတၱဝါတုိ ့အား ဖမ္းယူကုိက္ဝါးတက္တဲ့အတြက္ ထုိအဖြဲ့ၾကီးကုိဂါဟတရား(၃)ပါးလုိ ့လည္းေခၚပါတယ္။

အထင္မွားအျမင္မွာအယူမွားတု ိ့ကုိျဖစ္ေစတက္တဲ့အတြက္မညနာတရားလုိ့ လည္းေခၚျပန္ပါတယ္။

ယခုပစၥဳပၸန္ေလာကမွာလည္း အတၱဒိ႒ိ(ဝါ)သကၠာယဒိ႒ိ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးကုိ မႏွိမ္းနင္း မသုတ္သင္နုိင္လ့ုိ သူ၏တြဲဖက္ရဲေဘာ္ျဖစ္ၾကတဲ့ တဏွာမာနတုိ ့၏ထၾကြေသာင္းက်န္းျခင္းကုိခံေနၾကရပါတယ္။
တစ္ကမၻာလုံး ျငမ္းခ်မ္းေရးမရျခင္း၏ အရင္းျမစ္ဟာထုိဒိ႒ိၾကိးပင္ျဖစ္ပါေၾကာင္း
ေကာင္စြာသိထား  ဖုိ ့လုိပါတယ္။

သံသရာတစ္ေလွ်က္လုံးမွာလည္း ထုိအတၱဒိဌိေခါင္းေဆာင္းတဲ့ပပဥၥအဖြဲဲ့ၾကီးကေအာက္သုိ ့အဝီစိထိေအာင္ နယ္ခ်ဲ ့တက္ပါတယ္။အထက္သုိ့လည္းဘဝဂ္တုိင္ေအာင္နယ္ခ်ဲ ့နုိင္တဲ့သတိိၱိရွိပါတယ္။အဲ့ဒါေၾကာင့္

အပါယ္ေဘးၾကီးဝိနိပါတေဘးၾကီး အုိ ၊နာ ၊ေသ ၊မြဲ ၊ကြဲ၊ေဘးၾကီးေတြ့နွင့္ေျပးမလြတ္နုိင္ေအအာင္ရင္ဆုိင္ေတြ ့ေနၾကရပါေသာေၾကာင့္ဗုဒၶ၏တရားေတာ္ကုိလက္ရွိမရသမွ် ကာလပါတ္လုံး ဘုံ(သုံး)ပါး၌ ဘယ္သူမွ်ျငိမ္းခ်မ္းေရးမရနုိင္ၾက။ဘယ္ပုထုဇဥ္မွ် လြတ္လပ္ေရး မရနုိင္ၾကပါ။
အုိ ၊နာ ၊ေသ ၊မြဲ ၊ကြဲ ၊ဆုိတဲ့စကားကုိ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး မၾကာခဏ
မိန္ ့ဆုိေတာ္မူတက္ပါတယ္။အုိ ၊နာ ၊ေသ ကေတာ့ထင္ရွားပါျပီး။ မြဲ ၊ကြဲ၊ဆုိတဲ့ စကားအဓိပၸါယ္ကေတာ့
ေလာက၌ ဘယ္စည္းစိမ္းရွင္ဓနရွင္မဆုိ ေသတဲ့အခါ ေန ့စဥ္ဝတ္ထားတဲ့စိန္လပ္စြပ္ၾကီးကုိ ယူမသြားနုိင္ ခါးမွာဝတ္ေလ့ရွိတဲ့ပုိးလုံခ်ည္ခပ္ေကာင္းေကာင္း ကေလးကုိပင္
ဝတ္ျပီးေတာ့မသြားနုိင္ရွာၾကဘူး။ခြ်တ္ယူထားလုိက္ၾကလုိ ့ လုံခ်ည္အေဟာင္းအႏြမ္းကေလးႏွင့္ ပင္သြားရရွာပါေတာ့တယ္။အျခားေရႊ ၊ေငြ ၊စိန္ေက်ာက္ ၊ဥယ်ာဥ္ ျခံ ေျမ တုိက္တာ၊ေမာ္ေတာ္ကား စသည္တုိ့ကုိေတာ့ ေျပာဖြယ္ရာမရွိ။မိမိႏွင့္ ဘာမွ်မဆုိင္ ဘိသကဲ့သုိ ့ ျဖစ္သြားေၾကာင္းကုိ
ထင္ရွားသိျမင္နုိင္ၾကပါျပီ။သူတက္မြဲတဲ့ပုဂၢဳိလ္မရွိေတာ့ျပီ။ မိမိခ်စ္ျမတ္နုိးတဲ့ သား၊မယား၊ေဆြမ်ဳိး၊ညတိ၊မိတ္သဂၤဟေတြႏွင့္လည္း မလြဲသာဘဲ ခြဲခြာသြားၾကတဲ့ အတြက္ အကြဲၾကီး ကြဲေလျပီလုိ ့ဆုိလုိပါတယ္။
နာေဘးၾကီး၊ေသေဘးၾကီးႏွင္ ့ ရင္မဆုိခင္ ၾကုိတင္ျပီးေတာ့ အေရးၾကီးလွတဲ့
သာသနာ  ဓမၼကုိမရွာေဖြ မေလ့လာ မက်င့္ သုံးခဲ့တဲ့အတြက္ သာသနာေတာ္ႏွင့္အလြဲၾကီး လြဲရေလျပီ လုိ ဆက္လက္ျဖည့္စြက္ျပီးေတာ့ထည့္သြင္းလုိက္ခ်င္ပါတယ္။
ေအာက္ထစ္ဆုံးဒိ႒ိကိေလသာ ဝိစိကိစၦာကိေလသာ ႏွစ္ပါးကုိ ခုတ္ထြင္း သုတ္သင္
ရွင္လင္းပယ္သတ္ျခင္း မျပဳႏုိင္သမွ်ကာလပါတ္လုံး ဘယ္ေတာ့မွ်ကမၻာၾကီးမျငိမ္းခ်မ္းနုိင္ပါ။
ဒါေၾကာင့္သာသနာေတာ္အတြင္းမွာမွ သိျမင္ ရရွိနုိင္တဲ့ ဒိ႒ိသတ္ပုံသတ္နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ ့တုိ ့ကုိ
ယုံယုံၾကည္ၾကည္ ေလးေလးစားစားျဖင့္ ဆင္ျခင္ေေတြ ဆင္လတ္ေတြႏွင့္ ေတာေရွာင္
ေျမာက္ေကြ ့မလုပ္ၾကဘဲ လာၾကစမ္းပါ စမ္းၾကည့္ၾကစမ္းပါဆုိတဲ့ ဧဟိပႆိက
ဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ ပဋိပတ္လမ္းစဥ္ကုိအခ်ိန္မွီ ရွာေဖြ ဆည္းပူးလုိက္နာ က်င့္သုံးၾကရန္ေကာင္းျမတ္တဲ့ဆႏၵျဖင့္ သတိေပးလုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဓမၼမိတၱအေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းတုိ ့။အားလုံး ခ်မ္းသာၾကပါေစ...

ပရဟိတ ျမတ္ဗုဒၶ

        ေလာကထဲမွာျမတ္ဗုဒၶသည္သာအျမင့္ျမတ္ဆုံးပရဟိတစြမ္းအားရွင္ျဖစ္ပါတယ္ျမတ္ဗုဒၶေလာက္

ၾကီးက်ယ္ေျပာင္ေျမာက္ ထိေရာက္ေအာင္ပရဟိတစါမ္းေဆာင္ေပးနုိင္သူ ဘယ္သူမွ မရွိပါဘူး။

ျမတ္ဗုဒၶဟာ အၾကီးမားဆုံး အျမင္ျမတ္ဆုံး အတိက်ဆုံး အျပညည့္ဝဆုံး အေသခ်ာဆုံး ပရဟိတစြမ္းေဆာင္ရွင္ပါ။ ပရဟိတစိတ္နဲ ့ ပဲ ခတ္ခဲ တဲ့ ပါရမီေတြျဖည့္ခဲ့တယ္။ပရဟိတစိတ္ေၾကာင့္ပဲ ဘုရားျဖစ္ခဲ့ပါသည္။    အတၱဟိတသက္သက္သာဆုိရင္ဘုရားျဖစ္ေအာင္က်င့္ေနဖုိ့ေတာင္မလုိပါဘူးသုေမဓာရွင္ရေသ ့ဘဝက 

သာဝကပါရမီျပည့္ေနျပီးသားျဖစ္ပါသည္။ဆက္အားထုပ္လုိက္ရင္ ရဟႏၱာျဖစ္ျပီး နိဗၺာန္ေရာက္ဖုိ ့

ေသခ်ာေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ပရဟဟိတစိတ္ေၾကာင့္သာအသက္စီးစိမ္းမ်ားစြာစြန္လႊတ္အနစ္နာခံခဲျပီး ဘုရားျဖစ္ေၾကာင္္း ပါရမီေကာင္းေတြကုိ ျဖည့္က်င့္ခဲ့တာျဖစ္သည္။ အၾကီးက်ယ္ဆုံး ပရဟိတလုပ္ငန္္းကုိ လုပ္ေဆာင္ေပးလုိတာေၾကာင့္ အၾကီးက်ယ္ဆုံးသဗၺညဳတညဏ္ေတာ္ၾကီးကုိ ရဖုိ ့အတြက္ ကုိယ္က်ဳိးစြန္ ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ပါရမီ ျဖည့္တယ္ဆုိတာ ကုိ္ယ္က်ဳိးစြန္ အနစ္နာ ခံလုိက္တာျဖစ္ပါသည္။ပရဟိတအတြက္ ေလးသေခ်ၤနဲ့ကမၻာတစ္သိန္းၾကာေအာင္ အနစ္နာခံ ခဲ့ပါတယ္။ပရဟိတလုပ္ဖုိ့ အတြက္ အရည္အေသြးျမင့္ေအာင္ ျမွင့္တင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သဗၺညဳတညဏ္ေေတာ္ၾကီးကုိ လုိခ်င္တာက ေလာကထဲမွာ ၾကြားခ်င္ဝါခ်င္လုိ ့မဟုတ္ပါ။ ညဏ္ၾကီးညဏ္က်ယ္မွ အၾကီးက်ယ္ဆုံး ပရဟိတလုပ္ငန္္းကုိ လုပ္နုိင္မွာျဖစ္ပါသည္။ မ်ားမ်ားသိမွ မ်ားမ်ားေပးနုိင္ပါသည္။ ၾကီးၾကီးသိမွ ၾကီးၾကီးေပနုိင္ပါသည္။ေကာင္းေကာင္းသိမွလည္းေကာင္းေကာင္းေေပးနုိင္ပါသည္။ဒါေၾကာင့္ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္
လုပ္ေပးခ်င္လုိ့ၾကီးက်ယ္တဲ့ညဏ္ကုိရဖုိအတြက္အၾကီးက်ယ္ဆုံးလုပ္ငန္းေတြကုိလုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ျမတ္
ဗုဒၶဟာအေလာင္းေတာ္ဘဝကပရဟိတစိတ္န့ဲပါရမီေတြျဖည့္ခဲ့လုိသဗၺညဳတညဏ္ကုိရရွိခဲ့ပါသည္။

သဗၺညဳတညဏ္ေတာ္ကုိေတာင္ ပရဟိတညဏ္လုိ ့ေခၚရင္ေတာင္ရနုိင္ပါသည္။ သဗၺညဳတညဏ္ေတာ္ ရျပီးေတာ့လည္း ပရဟိတစိတ္နဲ ့ပဲ တရားေတာ္ေတြကုိ ေဟာခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ပရဟိတစိတ္နဲ ့ ပဲပါရမိေတြျဖည့္ခဲ ့လုိ ့ပရဟိတစိတ္ေၾကာင့္ပဲ ဘုရားျဖစ္ခဲ့တာဆုိေတာ့ တရားေဟာေတာ့လည္းပရဟိတစိတ္စစ္စစ္နဲ ့ပဲေဟာေတာ္မူပါသည္။ အက်ဳိးသာရွိမယ္ဆုိရင္ တစ္ေယာက္တည္းလည္း ရွိပါေစ ၾကြေတာ္မူပါသည္။ သူမ်ားေတြ ပင့္တာေလွ်ာက္တာကုိေစာင္မေနပါဘူး။ ပရဟိတသမားဟာ အပင္ကုိေစာင့္ေနဖုိ ့လည္း မလုိပါဘူး။ အေဝးအနီးကုိထည့္တြက္ဖုိ  လည္းမလုိပါဘူး။တရားေဟာလုိ ့ တရားနာရသူေတြ  အသိတရားေတြ ရသြားၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဆင္းရဲ အပူမ်ဳိးစုံေတြ ျငိမ္းသြားၾကပါသည္။စိတ္ဓာတ္ျငိမ္းခ်မ္းျပီး ခ်မ္းသာမ်ဳိးစုံ ရသြားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ေလာကီေလာကုတၱရာညဏ္ဓာတ္ေတြ ပြင့္သြားၾကပါသည္။
ဘယ္သူဆီက မွ ဘာကုိမွ် မေမ်ာ္လင့္ပဲ ကုိယ္ဆြမ္းကုိယ္စားျပီးတရားေဟာသည္ ကုိယ့္ေၾကာင့္သူတုိ  ့   ခ်မ္းသာရင္ျပီးေရာေပါ့။အဲဒိလုိျမင္ျမတ္တဲ့စိတ္နဲ ့တရားေတြေဟာခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္သည္ ပရဟိတစြမ္းေဆာင္ရွင္ ေတြထဲမွာ အထူးျခားဆုံး အျမင့္ျမတ္ဆုံး ျဖစ္ပါသည္။ အထိေရာက္ဆုံးစြမ္းေဆာင္ေပးနုိင္တဲ့ပုဂၢဳိလ္ထူးၾကီးလည္းျဖစ္ပါသည္။သတၱဝါေတြ ဒုကၡမ်ဳိးစုံ လြတ္ဖုိ ့ ခ်မ္းသာမ်ဳိးစုံရဖုိ ့ကုိယ္ဟာကုိ နည္းမွန္လမ္းမွန္ ကယ္တင္တက္ဖုိ ့နည္းလမ္းေတြ ညြန္ျပေပးလုိတာေၾကာင့္ ကုိယ္က်ဳိးစြန္ ့ျပီး အနစ္နာေတာ္ခံ တာျဖစ္ပါသည္။ဗုဒၶ ဆုိတာကပဲ အထူးခြ်န္ဆုံး ပရဟိတစြမ္းေဆာင္ရွင္ရဲနာမည္ေတာ္ျဖစ္ပါသည္။
ဗုဒၶကုိပဲ ဗဟန္းမဟာဝိသုဒၶါရုံေယာဆရာေတာ္ၾကီးက  ေဆာင္ပုဒ္ေလးနဲ ့မွတ္သားဖြယ္ ျပဆုိေတာ္မူခဲ့ပါသည္.....အျမတ္ထူးျခား၊ လြန္သနား၍ ၊ အမ်ားအက်ဳိး ၊ ေကာင္းရာတုိး ဖုိ ့ကုိယ္က်ဳိးစြန္ ့ခြာ၊ ျဖည့္က်င့္ကာ ျမတ္စြာဗုဒၶေပၚလာသည္။
ဒုကၡလြတ္ရန္ ၊ခ်မ္းသာရန္ႏွင့္ ၊ အမွန္ကယ္ေရး နည္းလမ္းေပးဖုိ ့၊ျဖဴးေဖြးႏွလုံး ၊အစဥ္သုံးကာ၊ ျဖည့္က်င့္လာ ျမတ္စြာဗုဒၶေပၚလာသည္။
ပရဟိတ  ျမတ္ဗုဒၶ  ထူးလွအာဇာနည္။

လူသားအားလုံးသုိ ့

                    ဗုဒၶဝါဒ ဗုဒၶဘာသာသည္ ကမၻာေပၚတြင္ထြန္းကားေနဆဲ ျဖစ္ေသာ
ဘာသာမ်ားအနက္ဘာသာတရားတစ္ခုျဖစ္သည္။လူတုိ ့သည္အိႏၵိယနယ္ေျမတြင္ေပၚေပါက္ခဲ့သည္
ဘာသာအယူဝါဒမ်ားအနက္ ဗုဒၶဝါဒကုိမူ အစဥ္တစ္စုိက္ ႏွလုံးသြင္းခဲ့ၾကသည္။
ဗုဒၶဝါဒသည္ လူအဖြဲ ့စည္း၏ လုိအင္မ်ားႏွင့္လုိက္ေလ်ာညီေထြမွုရွိ၏။အေၾကာင္းေသာ္ကား ဗုဒၶသည္လူသားမ်ဳိးႏြယ္ အေနျဖင့္သာ အစဥ္ေနထုိင္၍တရားဓမၼ ေဟာခဲ့ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ဗုဒၶသည္ လူတုိ ့အား ဘဝလြတ္ေျမာက္မွ ုေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မွ ုႏွင့္ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာတုိ့ျဖစ္ထြန္းတုိးပြားေစရန္ ဆုံးမ လမ္းညႊန္ေတာ္မူခဲ့သည္။ 

ကိေလသာကာမႏွင့္ယွဥ္သည္ ခ်မ္းသာကုိအဖန္တလဲလဲ ခံစားေသာ အက်င့္ မိမိကုိယ္၏ပင္ပန္းျခင္းကုိ အဖန္တလဲလဲ ျဖစ္ေစတက္ေသာအက်င့္ ဤ အစြန္းႏွစ္ပါးမွလြတ္ကင္းေသာ မဇၥ်ိမပဋိပဒါေခၚ အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ကုိ ခ်ျပေတာ္မူခဲ့သည္။ ဗုဒၶ၏အဆုံးအမမ်ားသည္ လက္ေတြ ့က်၏ ဤသုိ့လက္ေတ့ြ က်ေၾကာင္းကုိ- လူအသီးသီးတြင္မတူညီေသာ ကိေလသာ ကုိယ္စီရွိေနၾကေသာေၾကာင့္ လူတုိင္းလူတုိင္းသည္တစ္ခုေသာပန္းတုိင္သုိ ့ တူညီညီစြာ ေရာက္ရွိရန္ မေမ်ာ္လင္ႏုိင္။ဟူေသာအခ်က္ကေဖာ္ျပေနသည္။ ကိေလသာ ပမာဏအေလ်ာက္ ေရာက္ရွိခံစားရေသာအက်ဳိးတရားတုိ ့သည္ ကြာျခားကုန္၏။

ကိေလသာနည္းပါး၍ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာျမင့္မားသူတုိ ့သည္ ျမင့္မားရာသုိ ့ တက္လွမ္းႏုိင္ၾကသည္။ ကိေလသာမ်ား၍စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ နိမ့္က်သူတုိ ့သည္ နိမ့္က်ရာသုိ ့သာ သြားၾကရသည္။ သုိ့ရာတြင္ လူတုိင္းသည္ တိက်ခို္ငမာေသာ စိတ္္ပုိင္းျဖတ္မွ ုရွိလွ်င္ဗုဒၶအျဖစ္တည္းဟူေသာ အျမတ္ဆုံးပန္းတုိင္သုိ ့ပင္ ေရာက္ႏုိင္ပါသည္။ထုိအျမတ္ဆုံးပန္းတုိင္းသုိ ့ ေရာက္ရန္ကုိမူၾကဳိးပမ္းအားထုတ္ၾကရေပလိမ့္မည္။ ဗုဒၶ၏ ေအးျငိမ္းေသာ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ျဖစ္ေသာညအသံေတာ္တုိ ့ကုိ ကြ်ႏု္ပ္တုိ ့၏ နားထဲတြင္ယေန ့ထိတုိင္
ၾကားေယာင္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။တစ္ခါတစ္ရံ ကြ်ႏု္ပ္တုိ ့သည္ ဗုဒၶကုိျပီးျပည့္စုံစြာ နားလည္ရန္ လက္လွမ္းမမွိီီနုိင္ေသာေၾကာင့္ အနည္းငယ္ရွက္ရြံေကာင္း ရွက္ရြံမိခဲ့ၾကေပလိမ္မည္။ကြ်ႏု္ပ္တုိ ့သည္
ဗုဒၶ၏တရားေတာ္မ်ားကုိ မၾကာခဏ ခ်ီးမြမ္းရြတ္ဆုိၾက၍ ဗုဒၶကုိဦးထိပ္ထားခဲ့ၾကေသာ္လည္း ဗုဒၶေဟာၾကားတရားေတာ္မ်ားကုိမူလုိက္နာက်င့္သုံးရန္ အားမထုပ္ခဲ့ၾကေပ။ ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္မ်ားႏွင့္
အဆုံးအမမ်ားသည္ကား ဗုဒၶဝါဒီတုိ ့အတြက္သာမက အျခားေသာ ဘာသာေရးအယူရွိသူတုိ့အတြက္ပင္လွ်င္ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ႏွင့္ခ်ီ၍  ႏွစ္လုိဖြယ္ရာျဖစ္ခဲ့ကုန္၏။လူတုိ ၏အညြန့္အဖူးျဖစ္ေသာ ဗုဒၶသည္ ဤကမၻာေလာကတြင္ၾကာရွည္စြာ ပြင့္ေတာ္မမူခဲ့ေသာ္လည္းဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ား၏
သင္းပ်ံ ့ ေမႊးၾကဳိင္ေသာ ထုိရနံတုိ ့သည္ ေနရာအႏွံ ့သုိ ့ပ်ံ ့ႏွံ့ခဲၾကသည္။ကုိယ္စိတ္ႏွလုံး ေအးျငိမ္းေသာသင္းပ်ံ့ေသာထုိရနံ့တုိ့သည္လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာကုိသာယာခ်မ္းေျမ့ေစခဲ့သည္။လူမ်ဳိးအသီးသီး၏
စိတ္ႏွလုံးကုိရႊင္လန္းတက္ၾကြေစခဲ့သည္။ ဗုဒၶ၏တရားေတာ္မ်ားသည္သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာလူတုိ့၏ႏွလုံးသားကုိေမတၱာတရားကရုဏာတရားတုိ့ျဖင့္သာ
ခ်ဥ္းကပ္ဝင္ေရာက္လာျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ဤကမၻာေလာကတြင္ဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူျပီးေနာက္ ႏွစ္ဆယ့္ငါးရာစုႏွစ္အတြင္း ေျပာင္းလဲမွ ုမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။တုိင္းႏုိင္ငံအခ်ဳိ့သည္ေပၚေပါက္လာျပီးပ်က္သုဥ္းခဲ့ကုန္၏။လူမ်ဳိးႏြယ္အခ်ဳိ့သည္လည္းတုိးပြားလာျပီး
ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ကုန္၏။ဤသုိ့ပ်က္သုဥ္းေပ်ာက္ကြယ္
ခဲ့ေသာအရာမ်ားစြာထဲတြင္ဗုဒၶဟူေသာအမည္ေတာ္မပါဝင္ခဲ့ေခ်၊ဗုဒၶဟူေသာအမည္ေတာ္သည္ယေန့ေခတ္သန္းေပါင္း
မ်ားစြာေသာ လူတုိ့၏စိတ္ထဲထိတုိင္ရွင္သန္ေနဆဲသစ္လြင္ေနဆဲျဖစ္သည္။ဗုဒၶတည္းေထာင္ခဲ့ေသာသစၥာတရားနုိင္ငံေတာ္
သည္လည္းခုိင္ခံ့ေနဆဲ၊စြဲျမဲတည္တံ့ေနဆဲျဖစ္သည္။

ဗုဒၶ၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္တုိ ့ကုိ ေအာင္ေမ့၍ တည္ထားခဲ့ေသာ ေစတီပုထုိးမ်ား ဆင္းတုေတာ္မ်ား စာေပက်မ္းဂန္မ်ားႏွင့္ဘာသာေရးဆုိင္ရာအမွတ္လကၡဏာမ်ားကုိေခတ္အဆက္ဆက္တြင္  အခ်ဳိ့ေသာသူမ်ားကဖ်တ္ဆီးခဲ့ၾကေသာ္လည္းဗုဒၶ၏စင္ၾကယ္ျမင့္ျမတ္ေသာအမည္ေတာ္ႏွင့္ဗုဒၶလမ္းညြန္ခဲ့ေသာ အဆုံးအမမ်ားကုိမူဖ်တ္ဆီးနုိင္ျခင္းမရွိခဲ့ေခ်။ဗုဒၶ၏စင္ၾကယ္ျမင့္ျမတ္ေသာအမည္ေတာ္ႏွင့္အဆုံးအမမ်ားသည္
ေတြးေတာဆင္ျခင္တက္ေသာလူတုိ့

၏စိတ္ထဲတြင္ ကိန္းေအာင္ေနခဲ့ကိန္းေအာင္းေနဆဲျဖစ္သည္။အၾကီးမားဆုံးေအာင္နုိင္မွ ုသည္ အျခားသူမ်ားကုိႏွိမ္နင္းျခင္းမဟုတ္ မိမိကုိယ္ကုိႏွိမ္နင္းနုိင္ျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္းကုိ.

အၾကင္စစ္သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္သည္စစ္ေျမျပင္တြင္စစ္သည္ဗုိလ္ပါတုိ့ကုိအၾကိမ္တစ္သန္းေအာင္နုိင္ရာ၏။
အၾကင္သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္သည္ကားကုိယ္တြင္းကိေလသာကုိတစ္ၾကိမ္တစ္ခါမွ်ေအာင္နုိင္ရာ၏။
ကုိယ္တြင္းကိေလသာကုိတစ္ၾကိမ္ေအာင္နုိင္ေသာ ထုိသူကုိသာ ေအာင္နုိင္သူတုိ ့တြင္ အျမတ္ဆုံးျဖစ္၏။(ဓမၼပဒ၊သဟႆဝဂၢ)
ဟုမိန္ေတာ္မူခဲ့၏။ 

မဟာကရုဏာရွင္၏ႏွလုံးသားတြင္ ႏူးညံ့သိမ္ေမႊ ့ေသာအဆုံးအမမ်ားသည္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ဆုံးသူကုိပင္ မည္သုိ ့မည္ပုံ ျပဳျပင္နုိင္ခဲ့ေၾကာင္း အေကာင္းဆုံးျပယုဂ္အျဖစ္ ဧကရာဇ္မင္းၾကီး အေသာက၏ ျဖစ္ရပ္ကုိ ျပနုိင္ေပသည္။ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္စံျပီးေနာက္ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ရာခန့္တြင္အေသာကမင္းၾကီးသည္အိႏၵိယနုိင္ငံ၏အျခား
တစ္ဘက္တြင္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ  စစ္ပမ်ားကုိဆင္ႏြဲ ခဲ့၍ ျပင္းထန္ေသာ နာက်င္မွ ုႏွင့္ ေၾကာက္ရႊံ ပူပန္မွ ုတုိ ့ကုိ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။သုိ ့ရာတြင္ မင္းၾကီးသည္ ဗုဒၶ၏ တရားဓမၼရိပ္ေအာက္တြင္ ခုိလွုံမိေသာအခါ သူျပဳလုပ္ခဲ့ေသာမေကာင္းမွ ုမ်ားအတြက္ ေနာင္တၾကီးစြာရခဲ့သည္။ယူၾကဳံးမရျဖစ္ခဲ့သည္။ ထုိေနာက္မင္းၾကီးသည္ျငိမ္းခ်မ္းေသာ လမ္းစဥ္သုိ ့ကူးေျပာင္းျပီးလူသားတစ္ရပ္လုံးအတြက္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္မွ ုကုိ ၾကဳိးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ထုိေၾကာင့္ပင္လွ်င္ ကြ်ႏု္ပ္တုိ ့သည္ အေသာက မင္းၾကီးကုိ ၾကီးျမတ္ေသာ မင္းတစ္ပါးအျဖစ္ သတိတရ အေလးထား ဂုဏ္ျပဳၾကရသည္။

စစ္မွန္ေသာ ၾကီးျမတ္မွ ုသည္ ေမတၱာတရားမွ ေပၚထြန္း၍ မုန္းတီးမွ ုမွ မေပၚထြန္းနုိင္။
စစ္မွန္ေသာၾကီးျမတ္မွ ုသည္ မိမိကုိယ္ ကုိႏွိမ့္ခ်မွ ုမွ ေပၚထြန္း၍ ေထာင္လႊားမွ ုမွ မေပၚထြန္းနုိင္။
စစ္မွန္ေသာၾကီးျမတ္မွုသည္ၾကင္နာသနားမွုမွမေပၚထြန္းနုိင္ဟုဗုဒၶကအခုိင္အမာျမြက္ၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။
ဧကရာဇ္မင္းၾကီး အေသာက၏ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မွ ုမွ ၾကင္နာသနားမွ ုသုိ ့ကူးေျပာင္းလာျခင္းကုိ သူ၏နုိင္ငံအတြင္းတိရစၦာန္မ်ား၏အသက္ကုိပကုိပင္လွ်င္သတ္ျဖတ္ျခင္းမွတားျမစ္ထားျခင္းကျပီးျပည့္စု
ေစပါသည္။တုိင္းသူျပည္သားမ်ားအား ရင္ဝယ္သားကဲသုိ ့ခ်စ္ေသာမင္းၾကီးသည္ သူ၏တုိင္းသူျပည္သားမ်ားသည္ ဆင္းရဲငတ္မြတ္မွ ုေၾကာင့္သာ သူတစ္ပါး၏ပစၥည္းဥစၥာမ်ားကုိခုိးယူၾကျခင္းျဖစ္သည္။ဟု သိျမင္၍ သူနုိင္ငံအတြင္ းဆင္းရဲမွ ု

တုိ့ေလ်ာ့က်နည္းေစရန္ ေရွးရွ ုေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။

ထုိျပင္ ဗုဒၶဝါဒီတုိ ့အားဗုဒၶဆုံးမေတာ္မူခဲ့သည္အတုိင္း အျခားဘာသာေရးဂုိဏ္သားတုိ ့အေပၚ မည့္သည္အခါမွ် ဖိႏွိပ္ရွ ုတ္ခ်ျခင္း ကဲ့ရဲ ့ျခင္းမျပဳရဟူေသာ မင္းၾကီး၏ မွာၾကားခ်တ္သည္ မင္းၾကီး၏ စိတ္ႏွလုံးႏူးညံ့ျခင္း သေဘာထားၾကီးျခင္းတုိ ့ကုိ ေဖာ္ျပေနသည္။ အေသာကမင္းၾကီး၏ ေနာက္ပုိင္းေခတ္တြင္အခ်ဳိ ့ေသာ ဘုရင္တုိ ့သည္မိမိတုိ ့ယုံၾကည္ေသာဘာသာေရး အယူဝါဒတုိ ့ပ်ံ ့ႏွံ ထြန္းကားေစရန္ အၾကမ္းဖတ္နည္းကုိ စြဲကုိင္လာၾကသည္။

လူေဘာင္အဖြဲ အစည္းမ်ားကုိ ယဥ္ေက်းမွ ုအဆင့္အတန္း ျမွင့္တင္နုိင္ရန္ႏွင့္ညီညြတ္ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနထုိင္နုိင္ရန္ အလုိ ့ငွာ ဗုဒၶ၏တရားေတာ္မ်ားကုိ အဆုိျပဳခဲ့ၾကသည္။ကြ်နု္ပ္တုိ ့သည္ ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္မ်ားကုိေလ့လာမွတ္သား၍ နာယူက်င့္ၾကံ ၾကမည္ဆုိပါလွ်င္ ခပ္သိမ္းေသာ လူတုိ့၏ျပႆနာမ်ားကုိ ပုိ၍ပုိ၍နားလည္သိျမင္လာေပလိမ့္မည္။ဗုဒၶသည္ ေလာကကုိ ေအာင္နုိင္သူတုိ ့တြင္ အၾကီးျမတ္ဆုံး ျဖစ္သည္။ဗုဒၶသည္ မိမိ၏ မလြဲမွားနုိင္ေသာ ေမတၱာလက္နက္ သစၥာလက္နက္ တုိ ့ျဖင့္ ေလာကကုိေအာင္နုိင္ခဲ့သည္။ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္မ်ားသည္လည္း လူတုိ ့အား မုန္းတီးမွ ုေဒါသ ၊ဆင္းရဲ ျခင္းဒုကၡ မည္ေသာ အေမွာင္ကမၻာမွ ၊ခ်စ္ျမတ္နုိးမွ ုေမတၱာ ခ်မ္းသာျခင္းသုခ မည္ေသာအလင္းကမၻာသစ္ဆီသုိ ့သြားရာလမ္းကုိ မီးေမာင္းထုိးျပေနကုန္၏။

            

              စင္စစ္ လူတုိ ့၏ အညႊန္ ့အဖူးျဖစ္ေသာ ဗုဒၶသည္ ဤကမၻာေလာကတြင္ ၾကာရွည္စြာပြင့္ေတာ္မမူခဲ့ေသာ္လည္းဗုဒၶ၏ သင္းပ်ံ ့ေသာ ျခိမ္းခ်မ္းေရးမွာတမ္း ရနံ ့တုိ ့မွာမူ ထာဝစဥ္ တည္ျမဲေနမည္သာ ျဖစ္သည္။

    [Dr.Dhanmanada"message for All ". what Buddhists Believe,Expended 4"th Edition, malayaia:Buddhist missionary society,2oo2,53-56ကုိ ျမန္မာျပန္ဆုိထားသည္။]

စိပ္ပုတီးက တရားစြဲဆုိျခင္း

     ယခုအခါ ဝင္တြင္းကာလသုိ ့ေရာက္ျပီမုိ ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ အမ်ားစုတုိ ့သည္ အလွဴေပးျခင္း သီလေဆာက္တည္ျခင္း ကမၼဌာန္းဘာဝနာ ပြားမ်ားေဆာက္တည္ျခင္းအားထုပ္ျခင္းတုိ ့ကုိ စြမ္းနုိင္သမွ် ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ (၈)ရက္သီးတင္းလျပည့္ လကြယ္ ဥပုသ္ေန ့မ်ားတြင္ ေက်ာင္းကန္ဘုရား ေစတီေတတာ္မ်ားမ်ားသုိ ့ သြားေရာက္ျပီး ၈ပါးသီလ ၊ကုိးပါးသီလ၊စသည္ျဖင့္ ဥပုသ္သီလမ်ား ေဆာက္တည္ၾကပါသည္။သီလေဆာက္တည္သူ ဥပုသ္သည္အခ်ဳိ ့သည္ မိမိတုိ ့၏ စိတ္သႏၱာန္ဝယ္ အေဝးမလြင့္ပါးေစေရးအတြက္ ပုတီးစိတ္ၾကပါသည္။

ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္ျခင္းႏွင့္ပါတ္သက္၍ ဝိသုဒၶိမဂ္ အဌကထာ၌  ေအာက္ပါအတုိင္းျပဆုိထားပါသည္။

၁။ယသကာမတာယ၊ သူတစ္ထူးတုိ ့ ခ်ီးမြမ္းအံ့ၾသ အေက်ာ္ေစာကုိ ေတာင္းတႏွစ္သက္၍ လူအထင္ၾကီးေအာင္ အၾကည္ညဳိခံရေအာင္ ။သမာဒိႏၷံ၊ ေဆာက္တည္အပ္ေသာ

ဥပုသ္သီလ ပုတီးစိပ္ျခင္းသည္ ဟီနံ၊ယုတ္ညံ့ေသာ ဟီနဥပုသ္သီလမည္၏။

၂။ပုညဖလကာမတာယ၊ေလာကီေကာင္းက်ဳိး ခံစားလုိေသာေၾကာင့္ သမာဒိႏၷံ ၊ေဆာက္တည္အပ္ေသာ ဥပုသ္သီလသည္ မဇၥ်ိမံ အလယ္အလတ္ ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ျခင္း မည္၏။

၃။ကၠဒံ၊ဤအက်င့္သီလ မည္သူကုိ၊အရိေယဟိ သူေတာင္ေကာင္းေလာင္းလ်ာတုိ ့သည္ ျပဳသင့္ျပဳေကာင္းေသာ အမွ ုပင္တည္း။ကၠတိ ဤသုိ ့။အရိယာဘာဝံ အရိယာတုိ ့သေဘာကုိ နိႆာယ၊မွီ၍ သမာဒိႏၷံ ေဆာက္တည္အပ္ေသာ ဥပုသ္သီလသည္ ပဏီတံ အျမတ္ဆုံး ဥပုသ္သီလမည္၏။

အခ်ဳိ ့ေသာ ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္သူမ်ားသည္ လက္တြင္ ပုတီးတေခ်ာက္ေခ်ာက္ စိပ္ျပီး ႏွ ုတ္က ဗုဒၶ၏ဂုဏ္ေတာ္မ်ားပြားမ်ားရမည္ အစား သားေရးသမီးေရး စီးပြားေရး ၾကီးပြားေရး ေထြရာေလးပါး ေသာေသာညံေအာင္ ေျပာဆုိေနတက္ၾကပါသည္။

ထူးထူးျခားျခား စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ဟင္းလ်ာမ်ား ခ်က္ျပဳတ္လာျပီး တဝတျပဲ စားတက္ၾကသည္။ေန လည္တရားနာခ်ိန္ တရားအားထုပ္ခ်ိန္တုိ ့တြင္ ဆရာေတာ္ဘုရားးမ်ားေဟာၾကားအပ္ေသာ ဗုဒၶေဒသနာေတာ္ဘယ္စခန္းက  ဘယ္လမ္းေရာက္မွန္းမသိ အစာအဆိပ္တက္ကာ ထိနမိဒၶမ်ားေနတက္ၾကပါသည္။

ဤကဲ့သုိ ့ေသာ ဥပုသ္သိလသည္ အမ်ားအျမင္ ေကာင္းရုံ လူအထင္ၾကီးရုံျပဳက်င့္ေသာ ဟီနဥပုသ္သီလတြင္ ပါဝင္ပါသည္။ဟီနဥပုသ္သီလေဆာက္တည္သူတို ့အား

၎တုိ ့စိပ္ေသာပုတီးမ်ားက မခံမရပ္နုိင္ေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားထံ ေလွ်ာက္ထားတုိင္ၾကားပါသည္တဲ့။

အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္တုိ ့မိဂ၊သကာ အုန္း ေပ သရုိး၊သစ္သားမ်ဳိးစုံ ပုတီးလုံးၾကီးငယ္ အသြယ္သြယ္ေသာ ပုတီးတစ္စုတုိ ့ကရုိေသစြာ ရွိခုိး၍ အသနားေတာ္ျမတ္ ခံပါသည္ဘုရား။  ထရံ ကဲလား အျခင္းဝါး၌ ခ်ိတ္ဆြဲသာယာ ျငိမ္သက္စြာရွိ္ေနပါသည္ကုိ မႏုႆတရားခံ က်ား-မစင္စစ္ ယေန ့ဥ  ပုသ္သီးတင္းရက္ျဖစ္ေပ၍ ဧကတစ္ရက္ျဖစ္ေသာသခၤါရေအာင္ေျမ ေက်ာင္းဇရပ္ တစ္ေနရာသို မဂ္ဖုိလ္ နိဗၺာန္ ဆြတ္ေျခြရန္ ကူးသန္းမည္ဟုဆုိကာ ေနအိမ္မွအထြက္ ကတိကဝတ္ ထားၾကပါသည္။

အဌဂၤသမၸႏၷာဂတံ အာမေတာ္ခံရန္ သြားမည့္ လင္လွသခင္အားညယေန ့ဥပုသ္ခြင္သုိ ့ ခုိဝင္မည့္ကိစၥ မယားအလွက ထူးျမတ္ေပစြ ေကာင္းေပစြဟု ျဖဴစြ ဖြပ္ဆန္ ေကာင္းစြာခ်က္ျပဳတ္ လက္သုတ္ႏွင့္ဟင္းလ်ာ ဝက္ ,ၾကက္ျပဳတ္, သံပုရာ အျဖာျဖာျပင္ဆင္ေတာ္ရဲ ့ ေတာ္ေပရဲ ့ေမသခင္ရယ္ .....

လူအရွင္တုိ ့ အံ့ၾသေလာက္ေအာင္ ေကာင္းစြာေကြ်းေမြး သုတ္သင္ကာ အာသာရွင္း  ဥပုသ္တြင္းက ဆာေလာင္ခ်ိန္က်ပါေသာေၾကာင့္ စားခ်င္သည့္ အာသာ ကပ်ာကယာထျပီး

ပါလာသည့္ ထမင္းဟင္း ပဋိကူလ သညာအေခၚ ေကာင္းတာေတြတစ္ခုမွ် မ ျခြင္းခ်န္ဘဲ့ စားလုိက္သည့္ ဝမ္းသမုဒၵရာ ျပည့္ကာလွ်ံပုိခဲ့ပါ၏။

ခႏၶာကုိေတာင့္တင္းလာေသာ ေၾကာင့္ ပ်င္းရိလာသည္ အတြက္ အစာကႏွိပ္စက္ မ်တ္လုံးက ေမွးမွိန္လာလ်က္မုိ ့ ပတ္လက္ကားယား ဒူးဖ်ားေပါင္ေပၚ မေလ်ာ္အခင္း ဇရပ္အတြင္းဖ်ာအေပၚမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး က်ိန္းစက္ ျပီး သုံးခ်တ္တီးေက်ာ္ေသာအခါ ဗရပြ သူႏွ ုတ္ထြက္ ပ်တ္လုိက္သည္ ထုိတစ္ခ်တ္မွာေတာ့။အရဟံ သမၼာသမၺဳေဒၶါ ဝိဇၨာစရဏ သမၸေႏၷာ သုဂေတာဟု သေဘာမဝင္ မဆင္ျခင္ ပယ္ရွားက လယ္စကားယာစကားသူဟာဟုတ္ေစ ငါ ့ဟာဟုတ္ေစ ေခါင္းညိမ့္ေခါင္းခါ

လက္တစ္ခါခါျဖင့္ တစ္ခ်ဳိ ့က ဆုိရာမွာ အိမ္ကကြ်ဲ နြား ေရႊေငြ ႏွင္ ့ဆန္စပါးမ်ားကုိ လူတစ္ကာ ခုိးဝွတ္ေပ်ာက္မည္ စိတ္ေစာေလာဘႏွင့္ဒလေဟာ။

သူူသမီးေခ်ာ ငါသားေခ်ာ လာေစခ်င္ေစေလာ လႊတ္လုိက္ေလာ့ဟု ေအာင္သြယ္စကား ေျပာၾက အခုကာလမွာဝါသနာသေဘာ ဆုိေျပာ၍ ပုတီးလုံး တစ္ေခ်ာက္ေခ်ာက္ခ် အေခါင္းက်ယ္ ဘဝေရာက္ရပါသည္ ဘုရား။    အရွင္ဘုရား အုန္း ေပ သရုိး ၾကဳိးထုိး သစ္စုံ ထုဆစ္သြင္းထား ေမာင္ပုတီးမ်ားတုိ ့အားမစိပ္ဘဲ ေရာက္ရာမွာခ်ိတ္ နားမွာပန္ လည္မွာဆြဲ အတန္တန္ခ်ထား ျပတ္သြားစဥ္ေပ်ာက္ ဇရပ္ေအာက္က်လုိက် လက္မွာစြပ္ထားကာ ယမ္းလုိယမ္း ထရၾကမ္းျပဳလုပ္ေနၾကျပီး ကရားေရလြတ္ တတြတ္တြတ္ျဖင့္ ဟုိဒင္းဒီဒင္ သတင္းေျပာရာက အတင္းအဖ်င္းေျပာေနၾက ကၠထၱိယဥပုသ္သည္မ်ားက တစ္ခ်ဳိ ့ပါဘုရား။

အရွင္ဘုရား ပုရိသ ကၠထၱိယ ဥပုသ္သည္ထုိႏွစ္ဝတုိ ့သည္ ပုတီးမ်ားကုိ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ အၾကမ္းဖက္ နာက်င္ေစသည့္ အတြက္ ျပစ္မွ ုဆုိင္ရာျပဌာန္းခ်က္ ပါ နာက်င္ေစမွ ုမ်ား ျငိစြန္းထားပါေသာေၾကာင့္မႏုႆတရားခြင္အလား တရားစီရင္ ေပးပါရန္အေၾကာင္း ဘုရားတပည့္ေတာ္တ့ုိ ျဖစ္ေသာအုန္း ေပ သရုိး ၾကဳိးထုိး သစ္စုံ ပုတီးလုံးၾကီးငယ္အသြယ္သြယ္ေသာ ပုတီးကုံးတစ္စုတုိ ့က ရုိေသစြာ ရွိခုိး၍ အသနားေတာ္ျမတ္ ခံအပ္ပါသည္ဘုရား

သံသရာေႏွာင္အဖြဲ ့မွ လြတ္ေျမာက္ရန္ရည္သန္၍ ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္ၾကရာတြင္ စိတ္တည္ျငိမ္စြာထား၍ ဘာဝနာတရားမ်ား အားထုပ္ၾကရေပမည္။လက္တြင္ ပုတီးကုိင္ျပီး အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ ဆုိရုံမွ်ျဖင့္ အက်ဳိးထူးးမည္မဟုတ္ပါ။

နာမ္ရုပ္တုိ ့၏ မတည္ျမဲမွ ု ျဖစ္ပ်က္မွ ုကုိ အနိစၥ အျဖစ္ ျမင္လာေအာင္ ဆင္ျခင္ရွ ုျမင္တက္ရပါမည္။နာမ္ရုပ္ ခႏၶာ ျဖစ္လာသည္မွ အစျပဳ၍ ပဋိသေႏၶေနရျခင္း ဒုကၡ အုိရ နာရေသရျခင္းဒုကၡ စသည့္ဒုကၡသစၥာျမင္ေအာင္ ၾကဳိးစားအားထုပ္ရပါမည္။ မိမိအလု္ိသုိ ့မလုိက္ အစုိးမရေသာ အနတၱသဘာဝကုိ သိျမင္ေအာင္ဆင္ျခင္ပြားမ်ားရပါမည္။သုိ ့

မွသာ နိဗၺာန္ မဂ္ဖုိလ္ အေရာက္လွမ္းႏုိင္ပါလိမ္မည္။ထုိေၾကာင့္ လူသားအားလုံးပုတီးက ျပန္လည္တရားစြဲဆုိျခင္းမခံရေလေအာင္ ဟီန ဥပုသ္သီလဟုဆုိအပ္ေသာ သူတစ္ပါးအထင္ၾကီးေအာင္ သူမ်ားႏွင့္ ေရာေယာင္ျပီး ဥပုသ္သီလ ေစာင့္ျခင္းမ်ဳိးမျဖစ္ၾကပါေစႏွင့္ ။

သံသရာဝဋ္ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လုိေသာ ဆႏၵျပင္းျပစြာျဖင့္ အက်င့္သီလႏွင့္ ျပည္စုံေသာ ဥပုသ္သီလ ကုိေဆာက္တည္၍ ဘာဝနာတရားမ်ားပြားမ်ားအားထုပ္ႏုိင္ၾကပါေစကုန္ဟု တုိက္တြန္းလုိက္ရပါသည္။

မွန္ၾကည့္ပါ

လူတုိ ့သည္ ေန ့စဥ္"မွန္"ၾကည့္ေနၾကသည္။မွန္ၾကည့္သည္ဆုိလွ်င္ အလွတြက္ ၾကည့္သည္ ဟုထင္ၾကသည္။အေသအခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္မွန္ၾကည့္ျခင္းသည္ အျပစ္ကုိေတြ ့ရန္ ျမင္ရန္ၾကည့္ျခင္းျဖစ္သည္။ မိန္းကေလးတုိ ့ သနပ္ခါးလိမ္းသည့္အခါ မွန္ၾကည့္သည္မညီသည္ကုိ ညီေအာင္ ကြက္ေနသည့္ေနရာကုိ ေျပေအာင္ညွိရန္ ၾကည့္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ 

လူတစ္ေယာက္မွန္ၾကည့္ရာတြင္လည္း ဖြာသည့္ဆံပင္ေတြ ့လွ်င္ ပိရန္ ပုံပ်တ္ေနလွ်င္ပုံတည့္ရန္ မ်တ္ႏွာတြင္ အစြန္းထင္းေတြ ့လွ်င္ ဖ်တ္ရန္ အဝတ္အစားမသတ္ရပ္လွ်င္ သပ္ရပ္ေျပျပစ္ရန္ အတြက္ၾကည့္ျခင္း ျဖစ္သည္။ မွန္ၾကည့္ျခင္းသည္အျပစ္ကုိျမင္ရန္ အတြက္ ၾကည့္ျခင္းျဖစ္သည္။အျပစ္ကကုိျမင္လွ်င္ မွန္ၾကည့္ျပင္ၾကသည္။ျပင္လုိက္သျဖင့္ ေျပျပစ္သြားသည္။ေျပျပစ္သြားသျဖင့္ ၾကည့္ေပ်ာ္ရွု ုေပ်ာ္ ျဖစ္သြားသည္။ ၾကည့္ေပ်ာ္ရွ ု့ေပ်ာ္ျဖစ္သြားျခင္းသည္ အလွကုိ ျဖစ္သြားေစသည္ ထုိေၾကာင့္လွခ်င္လွ်င္ မွန္ၾကည့္တက္ဖုိ ့လုိသည္။မွန္မၾကည္တက္လွ်င္အလွပ်က္တက္သည္၊ထုိအခါ မွန္ကုိပင္ အျပစ္တင္သူေတြ ေလာကမွာ ေပါမ်ားလွပါသည္။

တစ္ေန ့မႏၱေလးမွ လက္စြဲေတာ္ လူျပတ္ ေက်ာ္တည့္ွႏွင့္ ေက်ာ္ရ့ႊဲသည္မဟာမုနိဘုရားၾကီးမွန္ဆုိင္သုိ ့ မွန္ဝယ္သြားၾကသည္။  မွန္ဆုိင္ေရာက္သည့္အခါေက်ာ္ရြဲ့က မွန္တစ္ခ်က္ကုိယူၾကည့္၍မွန္ၾကီးကရြဲ့ေနသည္ဟု

ေျပာသည္။                        ေနာက္မွန္တစ္ခ်က္ယူၾကည့္ေသာကုိအခါတြင္လည္းရြဲ့သည္ဟုေျပာျပန္သည္။

ေနာက္မ်န္တစ္ခ်က္ယူၾကည့္၍ လည္းရြဲ ့သည္ဟု ေျပာျပန္သည္။ထုိအခါ အတူပါလာေသာ လူရြင္ေတာ္ေက်ာ္တည့္က ေဟ့ ၊ေကာင္ ေက်ာ္ရြဲ ့ မ်က္ႏွာရြဲ ့ရင္ မွန္အတည့္မရွိဘူး အက်ဥ္းတန္ရင္ မွန္အျပစ္မတင္နဲ ့ဟု ေက်ာ္ရြဲ ့၏ ရြဲ ့ေနေသာ မ်က္ႏွာကုိေဝဖန္စကားဆုိလုိက္သည္။ေလာကၾကီးတြင္ ေက်ာ္ရြဲ ့ကဲသုိ ့ ကုိယ္အျပစ္ကုိ မျမင္ သူမ်ားအျပစ္ကုိ ျမင္သူေတြမ်ားလွသည္။တစ္ခ်ဳိ ့မွာ အရိပ္ထင္ဟပ္ေနသည့္ မွန္ကုိပင္ရန္သူထင္မွတ္ၾကသူ ေတြ ရွိေနေသးသည္။

ေတာဝက္တစ္ေကာင္သည္ ပတၱျမားဂူတြင္ သူ ့အရိပ္ကုိ ျမင္ေသာအခါ အျခားေတာဝက္တစ္ေကာင္းထင္၍ မွန္ဂူကုိ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေခါင္းႏွင့္ေျပးေဆာင့္ ေလသည္ ေနာက္ဆုံးေခါင္းကြဲ အေမာဆုိ ့ေသသြားရသည္။ မွန္မၾကည့္တက္သူသည္ ေတာဝက္တစ္ေကာင္လုိ ေဒါသတုိးပြားေစသည္။

ဘဝအေမာကုိ ျဖစ္ေစသည္ မိမိအလွကုိ အရုပ္ဆုိး အက်ည္းတန္ေစခဲ့ပါသည္။တစ္ခ်ဳိ ့မွန္ၾကည္သူသည္ အျပစ္ျမင္ရန္ အတြက္သာမက အျပစ္အေပၚ အျပစ္ျဖည့္စြက္ရန္အတြက္ မွန္ၾကည့္ေနေၾကာင္း အံ့ၾသဖြယ္ေတြ ့ရျပန္သည္။

မေဟာ္သဓာဇာတ္ေတာ္မွ ေကဝဋ္ပုဏၰားသည္ မေဟာသဓာ သတုိ သားေၾကာင့္ နဖူးတြင္ ဒဏ္ရာရ အမာရြတ္ကုိျဖစ္ခဲ့ရသည္ေကဝဋ္ပုဏၰားမွာ မွန္ၾကည့္လွ်င္ နဖူးက အမာရြတ္ကုိ ျမင္ရသည္ အမာရြတ္ကုိျမင္လွ်င္ မေဟာသဓာအေပၚမေက်နပ္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာရသည္ ရန္ျငဳိးမ်ား
တစ္ဆင့္ျပီးတစ္ဆင့္ ပြားခဲ့ရသည္ေကဝဋ္ပုဏၰားအတြက္ မွန္ၾကည္ျခင္းသည္ ရန္မီးပြား ဖုိ့ျဖစ္သည္။အျပစ္ေပၚ အျပစ္ထပ္ျဖည့္ဖုိျဖစ္သည္။ မွန္တစ္ခ်ပ္သည္ ပုံရိပ္ထင္ဟပ္မွ ု
ျဖစ္သည္။ပုံရိပ္သည္ အျပစ္ကုိျပသည္ အျပစ္ကုိ ျမင္တက္သူအတြက္ အလွကုိ ဆင္တက္ ျပင္တက္သူအတြက္သာ အလွကုိဆင္တက္ျပင္တက္ေစပါသည္ အျပစ္ကုိ မျမင္တက္
သူအတြက္ မွန္တက္ခ်ပ္သည္ ေဒါသကုိပြားေစသနုိင္ေစသည္ရန္ျငဳိးကုိ ပြားေစႏုိင္ပါသည္။

ေနာက္ဆုံးမိမိကုိယ္ကုိ မသိျခင္းက မိမိကုိယ္ကုိပင္အဆုံးသတ္ေစနုိင္ပါသည္။လူတုိ ့အလွတြက္ မွန္ၾကည္ေနၾကည္သည္ဆုိလွ်င္ "ျဖစ္ျခင္း"ပ်တ္ျခင္း"အုိျခင္း"နာျခင္း"ေသျခင္း"စသည့္ 

နိမိတ္တရားတုိ့ကုိေန့စဥ္ျပေနေသာခႏၶာ မွန္တစ္ခ်ပ္ကုိလည္းဘဝအတြက္သံသရာ အတြက္မျပတ္ၾကည့္ေနတက္ဖုိ့လုိမည္ထင္ပါသည္။

ခႏၶာမွန္သည္ အပ်က္တုိ ့ကုိ ျပေနသည္။ ခႏၶာမွန္သည္ ေဖာက္ျပန္မွ ုကုိ ျပေနသည္။ခႏၶာ၏ အျပစ္ရွိျခင္း
တရားကုိ သိျခင္းတရားႏွင့္ ျမင္တက္ဖုိ့လုိအပ္ပါသည္။ အျပစ္ကုိ သိျမင္လွ်င္ က်င့္ျခင္းတရားျဖင့္ ေခ်ဖ်က္ျပဳျပင္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ 

ဘုရား" မွန္ "တရား"မွန္"သံဃာ"မွန္"တုိ ့သည္အျပစ္မွတဆင့္ ျငိမ္းေအးမွ ုကုိ ညႊန္းျပနုိင္ပါသည္။ေမာဟမွ အေမာဟသုိ့ညႊန္္ျပနုိင္ပါသည္။အတၱမွအနတၱသုိ့ညႊန္ျပနုိင္ပါသည္။ဒုကၡမွသုခသုိ့ညႊန္ျပနုိင္ပါသည္။

သံသရာမွအမတသုိ ့ညႊန္ျပေနပါသည္ ။ မွန္ၾကည့္တုိ ့သည္သာ ေလာကီမွန္ မွ ေလာကုတၱရာ မွန္ သုိ ့ သဒၶါသန္သန္ ၾကည့္တက္ဖုိ ့လုိပါသည္။ မွန္ၾကည့္တက္လွ်င္ အားလုံးေသာသူတုိ ့အလွဆင္နုိင္ပါလိမ္္မည္။

ေလာကေရးရာ..ပ်တ္စီးေၾကာင္းတရားလကၤာ

ျမတ္စြာဘုရားရွင္က မဂၤလသုတ္ကုိေဟာေတာ့ နတ္ေတြက အၾကံျဖစ္ၾကသည္တဲ့...ဘုရားရွင္က ၾကီးပြားခ်မ္းသာေၾကာင္း မဂၤလာတရားေတြကုိေတာ့ ေဟာေတာ္မူတယ္- ပ်တ္စီးေၾကာင္းတရားေတြကုိေတာ့

မေဟာေသးဘူး-ဒါေၾကာင့္ သတၱဝါေတြ ပ်တ္စီးေၾကာင္း တရားေတြကုိ ေမးေလွ်ာက္ရေအာင္လုိ ့ ၾကံစည္ျပီးေတာ့ မဂၤလာတရားေတာ္ေတြကုိ ေဟာျပီးတဲ ့ေနာက္တစ္တစ္ေန ့ညမွာပဲ -တစ္ေသာင္းေသာ

စၾကာဝဠာမွာေနၾကတဲ့ နတ္ေတြ၊ ျဗဟၼာေတြ အားလုံး ဤစၾကာဝဠာတစ္ခုလုံးတည္းထဲ မွာ စုျပီး ဘုရားရွင္ထံ

သြားေရာက္ၾကပါတယ္- သြားၾကျပီးေတာ့ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္ ဘုရာရွင္ထံ ခ်ဥ္းကပ္ရွိခုိးျပီး ဝုိင္းရံျပီး ရပ္ေန

ၾကပါတယ္သိၾကားမင္းက နတ္သားတစ္ေယာက္ကုိဘုရားရွင္အား ပ်တ္စီးေၾကာင္းတရားေတြကုုိ ေမးေလွ်ာက္

ဘုိ ့တာဝန္ေပးခုိင္းေစခ်တ္အရ အဲ့ဒီနတ္သားက -ပရာဘဝႏၱံ ပုရိသံ ၊မယံပုစၦာမ ေဂါတမံ။

ဘဂဝႏၱံ ပုဌဳမာဂမၼ၊ ကိပရာဘဝေကာ  မုခံ ။ဟု အစခ်ီကာ ဘုရားရွင္ကုိေမးျမန္ပါတယ္။

ဘုရားရွင္ကလည္း- သုဝိဇာေနာ ဘဝံ ေဟာတိ သုယိဇာေနာ ပရာဘေထာ၊ ဓမၼကာေမာ ဘဝံ ေဟာတိ

ဓမၼေဒႆီ ပရာဘေဝါဟု အစခ်ီကာ ေျဖၾကားေတာ္မူပါတယ္။။ အဲဒီသုတၱန္ကုိ နာၾကားၾကားရတဲ့ နတ္ေတြ 

ျဗဟၼာေတြဟာ ပ်တ္စီးေၾကာင္း တရားေတြကုိ နာၾကားရေတာ့ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ သံေဝဂညာဏ္ အားေလွ်ာ္စြာ

ရုပ္နာမ္တရားေတြကုိ ရွုမွတ္ၾကလုိ ့- ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္ေတြ ျဖစ္သြားၾကတာ မေရ

မတြက္ႏုိင္ေအာင္ပါပဲလုိ -အဌာကထာဆရာေတြက ဖြင့္ျပပပါတယ္။ ဒီးတရားေတာ္ ပရာဘဝသုတ္ကုိ အမ်ားနားလည္း မွတ္သားၾက ေစဖုိ ့ မႏၱေလးေပါက္ျမဳိင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးးက လကၤာမ်ားစပ္ဆုိေတာ္မူခဲ့ပါသည္ ။စာဖတ္ပရိသတ္တုိ ့မွတ္သား ႏုိင္ပါေစ...

၁။သုစရုိက္တရား         မလုိလား                          မွတ္သားပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၂။သူယုတ္မာကုိ၊             ခ်စ္ၾကည္ညဳိ                        မွတ္သုိပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၃။သူေတာ္ေကာင္းကုိ           မခ်စ္လုိ                           မွတ္သုိပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၄။သူယုတ္တရား                 ႏွစ္သက္ျငား၊                    မွတ္သားပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၅။အအိပ္လြန္ျငား                 အငုိက္မ်ား၊                      မွတ္သားပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၆။အေပါင္းအေဖာ္                 အလြန္ေပ်ာ္၊                    မွတ္ေနာ္ပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၇။စကားေျပာေသာ္              အလြန္ေပ်ာ္                      မွတ္ေနာ္ပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၈။ထၾကြလုံးလ                   မရွိက                              မွတ္ၾကပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၉။ထုံထုိင္းမွ ုိင္းဖ်င္း          အလြန္ပ်င္း                            မယြင္းပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၁၀။ေဒါသအမ်က္            ပ်င္းစြာထြက္                         မွတ္သုိပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၁၁။မိအုိဘအုိ               မေကြ်းလုိ                               မွတ္သုိပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၁၂။အလွဴခံအား            လိမ္္လွည့္စား                         မွတ္သားပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၁၃။တစ္ေယာက္တည္းသာ      စားလုိပါ                            မွတ္ပါပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၁၄။အမ်ဳိးဇာတ္မာန္      အလြန္ခတ္ထန္                           မွတ္ရန္ပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၁၅။ပစၥည္းမာန          ေထာင္လႊားက                               မွတ္ၾကပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၁၆။မ်ဳိးႏြယ္မာန          ေထာင္လႊားက                              မွတ္ၾကပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၁၇။မိန္းမလုိက္စား         ေပ်ာ္ၾကဴးျငား                             မွတ္သားပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၁၈။မူးယဇ္ေသာက္စား            ေပ်ာ္ၾကဴးျငား                     မွတ္သားပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၁၉။အေလာင္းအစား               ေပ်ာ္ၾကဴးျငား                    မွတ္သားပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၂၀။မေကာင္းမိန္းမ               လုိက္စားက                          မွတ္ၾကပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၂၁။သူမ်ားမယား              လြန္ၾကဴးျငား                          မွတ္သားပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၂၂။အရြယ္အုိလွ်က္           အငယ္မက္                           မွတ္ခ်တ္ပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၂၃။မသင့္ေတာ္သူ          စိတ္ခ်မူ                                    မွတ္ယူပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၂၄။မင္းမ်ဳိးျဖစ္ကာ             ဥစၥာကားနည္း                         မွတ္သားပ်တ္စီးေၾကာင္း။

၂၅။ေလာဘၾကီးလွ်က္            စည္းစိမ္မက္                         မွတ္ခ်တ္ပ်တ္စီးေၾကာင္း။

ပ်တ္စီးေၾကာင္းမ်ား သိေရွာင္ ရွားက ခ်မ္းသာရမည္ စိတ္ဝယ္ရည္၍ ရႊင္ၾကည္ႏွလုံး အစဥ္သုံးက သက္ဆုံးဘဝ ေနာက္ကာလ ေရာက္ၾကနိဗၺာန္ေရႊျပည္တည္း။ ဤကဲ့သုိ ့ေသာ ပ်တ္စီးေၾကာင္းတရားေတြကုိ 

ေရွာင္ရွားႏုိင္ၾကသျဖင့္ ေလာကေရာ သံသရာပါ နိဗၺာန္တုိင္ေအာင္ ၾကီးပြားခ်မ္းသာၾကပါေစ။

ဓားျပငါးရာကုိဘာဝနာအစြမ္းျဖင့္ဆုံးမေသာကုိရင္ထူး

ဘုရားရွင္သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က သာမေဏေက်ာ္အမ်ားအျပား ေပၚထြက္လာသည္။

ရာဟုလာသာမေဏ ပ႑ိတသာမေဏစသည္တုိ ့ျဖစ္သည္။ထုိသာမေဏမ်ားထဲမွ သံကိစၥသာမေဏမွာ လြန္စြာမွထူးျခားခဲ့ေလသည္။မိခင္အသုဘ မီးရွုိ့ထားခဲရာမွ ေနာက္တစ္ေန့သြားၾကည့္ၾကရာတြင္ မိခင္ေလာင္းျပာပုံအေပၚမွေမြးဖြားက်န္ခဲ့ေသာအ့ံ့့ဖြယ္လူသားေလးပါ။ထုိသူငယ္သည္ေနာင္အခါသံကိစၥျဖစ္လာရသည္ေပါ့။

ပစၦိမဘဝိက လူသားကုိး။ ထူးျခားသည္ဆုိမွေတာ့ ေမြးဖြားတာသည္ပင္ သူတစ္ပါးနဲ ့မတူခဲ့။ ဒါေၾကာင့္လည္း ထူးရသည္ပင္။ ထုိသူငယ္သိတက္ ဆင္ျခင္တက္ခ်ိန္ ခုႏွစ္အရြယ္တြင္ ကုိယ့္အေၾကာင္းကုိ ဆင္ျခင္ျပီး လူဘဝကုိ ေၾကာက္လန္ ့သြားသည္။ သံေဝဂညဏ္ျဖစ္ေပၚျပီး အရွင္သာရိပုတၱရာထံ ကုိရင္ဝတ္သည္။ ဆရာနည္းက်တရားအားထုပ္သည္။"ယထာဘူတံ ညဏဒႆနာယ သတၳာ ပရိေယသိတဗၺာ"နည္းမွန္ရဖုိ့ရာ

ဆရာေကာင္းရွာရသည္ပင္ျဖစ္သည္။ သံကိစၥသာမေဏသည္ဆရာေကာင္းေတြ ့၍ နည္းမွန္ရခဲ့သည္။

တရားထူးရခဲ့ျပီး ကုိရင္ဝတ္ျဖင့္ရဟႏၱာျဖစ္လာသည္။ကုိရင္ရဟႏၱာျဖစ္သည္။ ေၾသာ္...မီးေလာင္ေျမမွ ရွင္ျပန္

ထေျမာက္လာေသာ ကိုရင္ငယ့္ အစြမ္းပါတကား။ တစ္ေန ့တြင္ သံဃာ(၃၀)က ဘုရားရွင္ထံမွ ကမၼဌာန္းယူ

ျပီး ေတာရေဆာက္တည္ရန္ အရွင္သာရိပုတၱရာကုိ ကန္ေတာ့ၾကသည္။  အရွင္သာရိပုတၱရာက သံကိစၥသာမေဏကုိ အလုပ္အေကြ်းအျဖစ္ ထည့္လုိက္သည္။ တစ္ေန့တြင္ ရဟန္းေတာ္သုံးက်ိပ္ႏွင့္ ကုိရင္တုိ ့ ေနရာေတာရေက်ာင္းကေလးရွိရာသုိ ့ ႏြားေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ႏြားေပ်ာက္ရွာရင္း မ်တ္စိလည္ကာ  ေရာက္လာပါသည္။ သူသည္ ျပႆနာကုိ ပါေခၚလာခဲ့သူျဖစ္သည္။ ျပႆနာကုိ လည္း

စခဲ့သူပါေပ။ထမင္းက်န္ဟင္းက်န္ မ်ားကုိစား၍ တစ္လခန္ ့အၾကာမိမိအိမ္သုိ ့ တိက္တိက္ကေလး

ေျပးျပန္သည္။ သံဃာကုိမပန္ၾကားေတာ့ လမ္းတြင္ခုိးသားငါးရာႏွင့္ေတြ ့ျပီး ၎အားသတ္၍ ယဇ္ပူေဇာ္ရန္ စီမံၾကေလသည္။ ထုိႏြားေက်ာင္းသားက ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိယဇ္ပူေဇာ္လွ်င္ ပုိ၍ေကာင္းေၾကာင္း သူက အႏူညာသူေတာင္းစားျဖစ္၍ မေကာင္းေၾကာင္း ေက်းဇူးကန္းစြာ ဆုိပါေတာ့သည္။လက္ေထာက္ခ်

လုိက္ျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိအခါ ဓားျပတုိ ့က ၎ကုိပင္လမ္းျပတင္၍ ရဟန္းေတာ္မ်ားရွိရာကုိ ျပသခုိင္းပါသည္။ခုိးသူၾကီးကရဟန္းတစ္ပါးကုိယဇ္ပူေဇာ္ဖုိ့ေပးရန္ေတာင္းရာအၾကီးဆုံးမေထရ္က'
အမ်ားေကာင္းစားေရးအတြက္သူအားသတ္ရန္လုိက္မည္'ဟုေျပာကာထလုိက္သည္။
ဒုတိယရဟန္းကလည္းသူလုိက္မည္ဟုထသည္။တတိယရဟန္းကလည္းသူလည္လုိက္မည္ဟုထျပန္သည္။
ယင္းသုိ ့ရဟန္းေတာ္မ်ားကမေၾကာက္မရႊံပဲ သူအေသခံမည္။
ငါအေသခံမည္ေျပာဆုိျပီးမေထရ္ၾကီးမ်ားကုိမေသေစလုိၾကေပ။ကုိယ္သာအနာခံျပီးလုိက္ရန္ တစ္ပါးခ်င္းေျပာေနၾကသည္။ ထုိအခါသံကိစၥ သာမေဏထလာျပီး သူသာလုိက္ပါမည္။ ဒီအတြက္ သူ ့ဆရာ အရွင္သာရိပုတၱရာက ထည့္လုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္ဟု ေလွ်ာက္ထားကာ ခုိးသားဓားျပတုိ ့ေခၚရာကုိ လုိက္သြားေတာ့သည္။ ေၾသာ္...သာမေဏငယ္ေလး အသက္ခံရေတာ့မွာပါလား။ဓားျပေခါင္းေဆဆာင္က ဓားျပတ္ျပတ္ျဖင့္ ကုိရင့္ဇာတ္ကုိ ခုတ္ပုိင္းပါေတာ့သည္။ ဓားသာေခြလိပ္သြားသည္။ ကုိရင္၏ ေမတၱာအစြမ္း
ေၾကာင့္ ဓားမတုိးေပ။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ခုတ္ျပန္ေတာ့လည္း ကုိရင္က မေသပါ။ခုိးမွဴးၾကီးသာ 
ဝန္ခ်ကန္ေတာ့ရေတာ့သည္။ ဒူးေထာက္ေတာင္းပန္ရေတာ့သည္။ကုိရင္သည္ ငယ္ႏုပါ၏။
ကုိရင္ထံက သီလ သမာဓိပညာတုိ ့မွာရင္က်တ္လွပါ၏။လူးဆုိဗုိလ္သည္ေတာင္းပန္ျပီး ကုိရင္ဝတ္ခြင္ေတာင္းသည္ ။ ကုိရင္ကသူးဓားျဖင့္ သူေခါင္းကုိရိပ္ကာ ကုိရင္ဝတ္ေပးလုိက္သည္။ ေၾသာ္...ဟုိအရင္က ေခါင္းေဆာင္ခုိး၍ တပည့္မ်ားက ခုိးခဲ့ဆုိးခဲ့ၾကသည္။ယုခုေခါင္းေဆာင္လိမၼာသည့္အခါ သူတုိ ့လည္း လိမၼာျပီး ကုိရင္ဝတ္ၾကျပန္သည္။ ေရွ့ေဆာင္ႏြားလား၊အေျဖာင့္သြားက ေနာက္ႏြားတစ္တစ္သုိက္ ေျဖာင့္စြာလုိက္၏သံကိစၥကုိရင္သည္ ဓားျပ (၅၀၀)တုိ ့အားတရားျပဆုံးမျပီး သကၤန္းဝတ္ေပးကာ ေကာင္းကင္မွ စ်ာန္ဝာဥ္ျဖင့္ၾကြ၍ ဘုရားထံ ေခၚေဆာင္သြားပါေတာ့သည္။
 ကုိရင္သာမေဏကုိ ငယ္၏ဟူ၍ မရုိမေသ မျပဳအပ္ေပ။ 
ဘယ္လုိပဲ ေမြးခဲ့ေမြးခဲ့ ေမြးဖြားျခင္းသည္ ျပီးဆုံးခဲ့ျပီ။

ပစၥဳပၸန္လုပ္လုပ္ရပ္ကုိ ၾကည့္လွ်င္ ဘုရားသားေတာ္ ဘုရားတရားတည္ျမဲသူျဖစ္သည္။ ဘုရားသည္ေလာကတြင္အျမတ္ဆုံး အေတာ္ဆုံး။ဘုရား၏ စကားကုိ
လုိက္နာသူသည္လည္း အျမတ္ဆုံးပင္ ျဖစ္သည္မဟုတ္ပါတကား။
ဒက၊္အနာေတြေပါက္ေနေသာကုိရင္ပင္ ျဖစ္ေစပါဦး သူထံတြင္ လူထက္သာေသာ သီလသိကၡာမ်ား
တည္ျမဲေန၍ မရုိမေသျပဳလွ်င္ ဤလူမွာ ဒုကၡၾကဳံေတြနုိင္ေပသည္။ ရုိေသႏုိင္ၾကပါေစ...ကုိရင္သံကိစၥေက်းဇူး ၾကီးမားပါေပသည္။