ေလာက၏ အကဲ့ရဲ႕

လူေလာက သေဘာကိုၾကည့္ရလွ်င္ ေလာကၾကီးအတြင္းျဖစ္တည္က်င္လည္ေနၾကမႈ၊ ရုန္းကန္ေနရမႈ၊ ၾကိဳးစားေဆာက္တည္ေနရမႈစေသာဘ၀ေနထိုင္ေရးအတြက္ ျပဳလုပ္ေနၾကရသည္ကို ေတြးၾကည့္လွ်င္ပင္ ေတြ႔ျမင္ႏုိင္ ေပသည္။ ဘ၀တစ္ခုရလာရျခင္းသည္ အေၾကာင္းတရားမ်ားရွိခဲ့ေသာေၾကာင့္ အက်ိဳးတရားခႏၶာကိုရလာျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းတရားမရွိလွ်င္ အက်ိဳးတရားခႏၶာလည္း မျဖစ္ေပၚလာႏုိင္ပါ။ ထို႔အတြက္  စာဖတ္သူတုိ႔ ရရွိေနေသာအက်ိဳးတရား ခႏၶာမွလြတ္ေျမာက္ရာလမ္းကိုရွာ ရပါမည္။

ဓမၼကေပးေသာအရာ

ေလာကမွာ လူသားအားလံုး မိမိတုိ႔နဲ႔ ဆုိင္တဲ့ တာ၀န္ေတြ ကုိယ္စီ ရွိႏွင့္ၾကၿပီးသားပါ။ ေက်ာင္းသားက စာသင္တဲ့ အလုပ္ကုိ လုပ္ရသလို ဆရာက စာသင္ေပးတဲ့ အလုပ္ကုိ လုပ္ရပါတယ္။ အလုပ္သမားက အလုပ္လုပ္ေပးရသလို အလုပ္ရွင္က က်သင့္သေလာက္ အခေၾကးေငြ ေပးရပါတယ္။ ေစ်းေရာင္းသူက ပစၥည္းေပးရသလို ေစ်း၀ယ္သူက တန္ရာတန္ေၾကးေပးရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သာသနာအက်ိဳး၊ ႏုိင္ငံအက်ိဳး၊ အမ်ားအက်ိဳး၊ မိသားစုအက်ိဳး စသျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ေနရတဲ့ ပုဂၢိုလ္ေတြမွာလည္း မိမိတုိ႔နဲ႔ ဆုိင္ရာ၀န္ေတြကုိ ထမ္းရြက္ေနရတာပါပဲ။ အဲလို ဆုိင္ရာ ၀န္ေတြကုိ ထမ္းရြက္ေနတဲ့ သူေတြကုိပဲ ၀န္ထမ္းလို႔ ေခၚဆုိၾကသလို မထမ္းရြက္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ၀န္ထမ္းအျဖစ္ မေခၚဆုိႏုိင္ပါဘူး။ ၀န္ထမ္း မဟုတ္တဲ့ ၀န္ထုပ္လို႔ ဆုိရမွာပါပဲ။ 

ေလာကရဲ႕အလွတရား

ဗုဒၶတရားေတာ္သည္ လြန္စြာ နက္နဲသိမ္ေမြ႕ျမင့္မားရကား ေန႔စဥ္အသက္ေမြး၀မ္း ေက်ာင္း လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနထိုင္ၾကရသည့္ ေလာကလူသား မိန္းမ၊ ေယာက်္ား မ်ားအတြက္မူ ဗုဒၶက်င့္စဥ္ကို အလံုးစံု လိုက္နာက်င့္သံုးႏုိင္ၾကမည္မဟုတ္ပါ။ ဗုဒၶ၀ါဒီ အစစ္ အမွန္တစ္ဦးျဖစ္လိုပါက ေလာကမွဖယ္ခြာ၍ ေက်ာင္းကန္ဘုရား ဆိတ္ျငိမ္ရာ အရပ္မ်ားသို႔ ‘ေတာထြက္’ ၾကရေပလိမ့္မည္ဟု အခ်ိဳ႕ပုဂိၢဳလ္မ်ားက ထင္မွတ္ေနၾကေပသည္။ ဤကား ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ အထင္အမွတ္ လဲြမွားေနျခင္းပင္ျဖစ္ေပသည္။


ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူထားသည့္ တရားေတာ္မ်ားကို ေကာင္းစြာ နားမလည္ေသး ေသာေၾကာင့္ ထုိသို႔ လဲြမွားမွတ္ယူေနၾကေၾကာင္း ထင္မိပါသည္။ ဗုဒၶတရားေတာ္သည္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ သီတင္းသံုးေနထိုင္ၾကသည့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား အတြက္သာ မဟုတ္ဘဲ။ အိမ္ရာတည္ေထာင္ ေနထိုင္ၾကသည့္ သာမန္ ေလာကလူသား မိန္းမ၊ေယာက်္ားမ်ား အတြက္လည္းျဖစ္ေပသည္။ ဗုဒၶ၀ါဒတို႔ က်င့္သံုးရာလမ္းစဥ္ျဖစ္ေသာ မဂၢင္(၈)ပါး တရားေတာ္ျမတ္သည္ ဂုဏ္ထူး၀ိေသသ အဆင့္အတန္း လံုး၀ခဲြျခားျခင္းမရိွဘဲ ခပ္သိမ္းေသာ ပုဂိၢဳလ္အေပါင္းတို႔ အကိ်ဳးစီးပြားအတြက္ ျဖစ္ပါသည္။ ကမာၻေလာကၾကီး တစ္ခုလံုး သာယာေအးခ်မ္းေအာင္လည္း ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္မ်ား အတိုင္းတည္ေဆာက္ႏိုင္ပါသည္။ အထူးတလည္ က်င့္ၾကံပြားမ်ားစရာ မလိုပါဘူး။ မိမိတုိ႔သိတဲ့ အတုိင္းသာလိုက္က်င့္ဖုိ႔လိုတာပါ။ လူတိုင္းထို အသိရွိၿပီး က်င့္ၾကမည္ဆုိပါက အားလံုးအမုန္းမရွိဘဲ သာယာဖြယ္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။



အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဒသစာရီၾကြခ်ီေတာ္မူရာ ေ၀ဠဳဒြါရ ပုဏၰားတုိ႔ရြာသုိ႔ ေရာက္ေတာ္မူပါသည္။ ထုိအခါရြာသူရြာသားတုိ႔က ျမတ္စြာဘုရားရွိရာသို႔ လွဴဖြယ္၊ ပူေဇာ္ဖြယ္ ၀တၳဳတုိ႔ျဖင့္ လာေရာက္ၾကပါသည္။ ထုိသုိ႔ လူအမ်ားလာေရာက္ ၾကေသာအခါ အလႅာပ၊ သလႅာပ စကားမ်ားေျပာၾကၿပီး ထုိရြာမွအႀကီးအကဲ ပုဏၰားႀကီးက ျမတ္စြာဘုရားအား ေလွ်ာက္ထားပါသည္။ ဘယ္လို ေလွ်ာက္သလဲဆုိ ေတာ့..
“ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္တုိ႔ အိမ္ရာတည္ေထာင္၍ ေနၾကေသာသူတုိ႔သည္ အရွင္ဘုရားတုိ႔လို ဆြမ္းခံစားတာ မဟုတ္ေတာ့ ေရႊ၊ ေငြကိုလည္း မစြန္႔ႏိုင္ပါ။ သားမယား တုိ႔ကိုလည္း မစြန္႔ႏိုင္ပါ။ အ၀တ္ေကာင္းကိုလည္း ၀တ္ခ်င္ပါသည္၊ အစားေကာင္းကိုလည္း စားခ်င္ပါသည္။ ပန္းကိုလည္း ပန္လိုပါသည္။ သနပ္ခါးကိုလည္း လိမ္းလိုပါသည္။ ပြဲကိုလည္းၾကည့္လိုပါသည္။ ေတာေတာင္ ကုိလည္းမထြက္ႏိုင္ပါ။ ေသတဲ့အခါ အပါယ္ေလးပါးသို႔လည္း မက်လိုပါ။ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္လိုပါသည္။ သို႔အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ တပည့္ေတာ္တုိ႔အား ေတာလည္းမထြက္ရ၊ သားမယားကို သာယာလွ်က္၊ ေရႊ၊ ေငြ ကိုလည္း သာယာလ်က္၊ အစားေကာင္းကိုလည္း စားကာ၊ အ၀တ္ေကာင္းကို၀တ္လ်က္၊ ပန္းကိုလည္းပန္ကာ၊ သနပ္ခါးလိမ္းလ်က္၊ ပြဲလည္းၾကည့္ကာ၊ အပါယ္ေလးပါးသို႔ မက်ဘဲ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္တဲ့တရားကို ေဟာေတာ္မူပါဘုရားတဲ့”
ဒီတရားေတာင္းဟာ အိမ္ယာတည္ေထာင္ေနေသာ လူေတြအားလံုးႏွင့္ အင္မတန္သင့္ေတာ္ေသာ တရားေတာင္းပါ။ အဲဒီတရားေတာင္းေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ဘယ္လိုမိန္႔ေတာ္မူသလဲဆုိေတာ့..
“ပုဏၰားေတာင္းတဲ့ အတုိင္းျဖစ္ပါေစမယ္၊ ေရႊ၊ ေငြကိုလည္း မစြန္႕ရပါဘူး။ ေတာ လည္းမထြက္ရပါဘူး။ အ၀တ္ေကာင္းလည္း ၀တ္ရပါမယ္။ အစားေကာင္းလည္း စားရပါမယ္။ သနပ္ခါးလည္း လိမ္းရပါတယ္။ ပန္းလည္းပန္ရပါတယ္။ ပြဲလည္းၾကည့္ ရပါတယ္။ ေသတဲ့အခါ အပါယ္ေလးပါးကိုလည္း မေရာက္ေစရပါဘူး၊ နတ္ျပည္ကို လည္း ေရာက္ရပါေစမယ္။ သို႔ေသာ္ ငါဘုရားေျပာတဲ့ အတုိင္းလိုက္နာက်င့္ၾကံရပါမယ္” လို႔ မိန္႔ေတာ္မူပါသည္။
ပုဏၰားက “ဒီလိုဆုိ က်င့္ၾကံပါမယ္ဘုရား အက်င့္လမ္းစဥ္ကိုသာ ေဟာေတာ္မူပါတဲ့”
“ဒီေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက အက်င့္လမ္းစဥ္ကို ဘယ္လိုေဟာသလဲဆုိေတာ့..”


(၁) “ငါ့ကို သတ္လွ်င္ ငါမခံခ်င္သလို သူမ်ားကို ငါကသတ္လွ်င္ သူမ်ားက ဘယ္ခံခ်င္ပါ့မလဲ။ သို႔အတြက္ငါသည္ သူတစ္ပါးအား သတ္ျဖတ္ျခင္းမွ ေရွာင္က်ဥ္ပါအံ့ဟု က်င့္ရမယ္”။


(၂) “ငါ့ဥစၥာကိုခိုးလွ်င္ ငါမခံခ်င္သလို၊ သူတစ္ပါးဥစၥာကို ငါကခိုးလွ်င္လည္း သူတစ္ပါးက ဘယ္ခံခ်င္ပါ့မလဲ။ သို႔အတြက္ ငါသည္ သူတစ္ပါးဥစၥာကို ခိုးယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါအံ့ဟု က်င့္ရမယ္”။


(၃) “ငါ့သားမယားကို သူတစ္ပါးက မွားယြင္းလွ်င္ ငါမခံခ်င္သလို သူတစ္ပါးသား မယားကို ငါမွားယြင္းလွ်င္ သူတစ္ပါးက ဘယ္ခံခ်င္ပါ့မလဲ။ သို႔အတြက္ ငါသည္ သူတစ္ပါးသားမယားကို မွားယြင္းျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါေတာ့အံ့ဟု က်င့္ရမယ္”။


(၄) “ငါ့ကို သူတစ္ပါးက လိမ္ေျပာလွ်င္ မၾကိဳက္သလို သူတစ္ပါးကို လိမ္လွ်င္လည္း သူတစ္ပါးက ဘယ္ႀကိဳက္ပါ့မလဲ။ သို႔အတြက္ ငါသည္ မုသားေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာက္ၾကဥ္ပါေတာ့အံ့ဟု က်င့္ရမယ္”။


(၅) “ငါသည္ သူတစ္ပါးေသာက္စားမူးယစ္တာကို ျမင္လွ်င္ မၾကည္ညိဳသလို၊ ငါေသာက္စားမူးယစ္လွ်င္လည္း သူတစ္ပါးက ဘယ္ၾကည္ညိဳပါ့မလဲ၊ သို႔အတြက္ ငါသည္ေသာက္စားမူးယစ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါေတာ့အံ့ဟု က်င့္ရမယ္”။



ငါးပါးသီလၿမဲေအာင္ က်င့္ရမည္ဟု ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ယေန႔ကမာၻၾကီးမွာ စစ္ပြဲေတြ၊ တုိက္ခိုက္မႈေတြျဖစ္ေနျခင္းမွာ လူသတ္တာ အကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို လူတုိင္းမသိ၍၊ သိေသာ္လည္း မက်င့္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သူတပါးပစၥည္း၊ နယ္ေျမလိုခ်င္တဲ့ ေလာဘေတြ၊ သူတပါးကို ေသေစလိုတဲ့ ေဒါသေတြေၾကာင့္ ေလာကၾကီးမွာ ယေန႔ထိ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြ ေနရာတုိင္း မရႏိုင္ေသးတာပါ။



အဒိႏၷာဒါနာကံမွာ သူတစ္ပါးပစၥည္းကို ခိုးယူျခင္း၊ မေတာ္မတရားယူျခင္း၊ အေလးခိုးျခင္း၊ ဓားျမတုိက္ျခင္း အားလံုးကိုထည့္တြက္ရပါမည္။ ထိုအမႈ႔မ်ား လုပ္ပါက အကုသိုလ္ကံ ျဖစ္သည္ဟုသိၿပီး လိုက္က်င့္ၾကပါက ေလာကမွာ သူခိုးမ်ားရွိမည္ မဟုတ္ေတာ့ပါ။ မိမိတို႔ ပစၥည္းကိုသာ အသံုးျပဳ၍ သူတပါးထံမွ လိုခ်င္ေသာ ေလာဘတရားလည္း အလိုလိုပယ္သတ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။



မိမိႏွင့္ ေမာင္ႏွမသားခ်င္း စာနာကာ သူတပါး သားသမီးအေပၚ က်ဴးလြန္ျခင္းအမႈ ကာမသုမိစာၦစာရကံကို လူတုိင္းေစာင့္ထိန္းၾကမည္ဆုိပါက မလိုလားအပ္ေသာ အမႈခင္းမ်ားလည္း ျဖစ္မည္မဟုတ္ေပ။ “ႏွမခ်င္း စာနာေထာက္ထားပါ” “သားသမီးခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစားပါ” ဟူေသာ ျမန္မာတို႔၏ ယဥ္ေက်းမႈ စကားျဖင့္ပင္ အသိအလိမၼာရွိသူတို႔အဖို႔ ထိုကံကို က်ဴးလြန္လိမ္႔မည္မဟုတ္ပါ။ ထုိသို႔ေစာင့္ထိန္း ျခင္းေၾကာင့္ လူသားအားလံုး အိမ္ေထာင္ေရးျပႆနာ၊ ကိုယ္က်င့္တရားေဖာက္ျပားမႈမ်ား မျဖစ္ေတာ့ဘဲ သာယာမႈရေစႏိုင္ပါသည္။



မုသားစကားဆုိရာတြင္ လိမ္ေျပာျခင္း၊ ၾကမ္းတမ္းစြာဆဲဆုိေျပာျခင္း၊ ကုန္းေခ်ာစကားေျပာျခင္း၊ အက်ိဳးမရွိေသာအပိန္ဖ်င္း စကားမ်ားေျပာျခင္း တို႔ကိုပါမွတ္ယူ ေစာင့္ထိန္းၾကရပါမည္။ စီေဘာက္မွာ ဆဲဆုိေျပာေနျခင္းမ်ား၊ သူတပါးေတြကို ကုန္းေခ်ာေသာစာမ်ားကို ေတြ႕ရပါက မည္သို႔ခံစားရသည္ကို စာဖတ္သူမ်ားသိၾကမွာပါ။ တရားသိၿပီးေစာင့္ထိန္းၾကပါက ထုိကဲ့သို႔ ေသးငယ္ေသာ အမႈမွစ၍ က်ဴးလြန္ ၾကမွာမဟုတ္ပါ။



ေသရည္အရက္ေသာက္ပါက မူးယစ္ၿပီး ဆံုးျဖစ္ခ်က္မ်ား မွန္ကန္စြာမခ်ႏိုင္ေတာ့ပါ။ မိမိေသာက္လိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္လည္း ထိခိုက္ရပါသည္။ အရက္၊ ေဆးေျခာက္၊ ဘီယာ၊ မူးယစ္ေဆး၊ ထန္းရည္ အားလံုးကို ပါမွတ္ယူ ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမည္။ မူးယစ္ေသာက္စားၿပီးပါက ေနာက္ထပ္ မေကာင္းမႈမွားဆက္လုပ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကျဖစ္လာတက္ပါသည္။ အရက္မူးျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ အမႈခင္းမ်ား အားလံုးလည္းျဖစ္မည္ မဟုတ္ေပ။


ထုိ႔ေၾကာင့္ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားမ်ားသည္ ေမြးျခင္း၊ အုိျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္း စတဲ့ ဆင္းရဲအေပါင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေစျခင္း အျပင္ ေလာကအတြင္း သတၱ၀ါအားလံုး ေနနည္းမ်ား ကိုလည္း လမ္းညႊန္ျပထားခဲ့ေပသည္။ ေလာကရဲ႕အလွတရားကို သီလပန္းျဖင့္ ဆင္ျမန္းမွသာ တင့္တယ္လွပႏိုင္ပါမည္။