ၾကည္ညိဳျခင္းသုံးမ်ဳိး

ၾကည္ညိဳျခင္းသုံးမ်ဳိးရွိ၏။ မိမိကုိယ္မိမိ ၾကည္ညိဳျခင္း၊ အတူေနမ်ားက မိမိကုိ ၾကည္ညိဳျခင္း၊ အေ၀းေနပုဂၢိဳလ္မ်ားက ၾကည္ညိဳျခင္း တုိ႔ပင္ျဖစ္၏။ ထုိသုံးမ်ဳိးတြင္ မိမိကုိယ္မိမိ ၾကည္ညိဳဖုိ႔သည္ နံပါတ္ တစ္ျဖစ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ “ အရင္းလဲ၊ အဖ်ားထင္းျဖစ္ ” ဟူေသာစကားအတုိင္း မိမိကုိယ္မိမိ တ
ကယ္ၾကည္ညိဳေအာင္ေနလွ်င္ အတူေန မ်ားက ၾကည္ညိဳျခင္း၊ အေ၀းေနမ်ားက ၾကည္ညိဳျခင္းတုိ႔သည္ အလုိလုိပါသြားေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္၏။
သူတစ္ပါးကုိ မၾကည္ညိဳမိလုိ႔ အျပစ္မရွိ၊ အကုသိုလ္ မျဖစ္၊ ကုသုိလ္မရ႐ံုသာ ရွိ၏။ သုိ႔ေသာ္ မိမိကုိယ္ကုိ အမွန္တကယ္ မၾကည္ညိဳေအာင္ေနလွ်င္ကား အပါယ္ငရဲ အထိက်တတ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆုိေသာ္ သူတစ္ပါးကုိလိမ္ညာ၍ ရေသာ္လည္း မိမိကုိယ္မိမိ လိမ္ညာ၍မရေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္၏။ မိမိကုိယ္မိမိ တကယ္ၾကည္ညိဳေအာင္ ေနလုိလွ်င္ ဗုဒၶ၏ ဩ၀ါဒ အတုိင္း -

အကုသုိလ္ အလုပ္မွန္သမွ် သူတစ္ပါး သိ
သည္ျဖစ္ေစ၊ မသိသည္ ျဖစ္ေစ အကုန္
ေရွာင္ၾကဥ္ရ၏။ကုသိုလ္မွန္သမွ်ေသးေသး
ေလးပါ မက်န္ အကုန္ျပဳလုပ္ရ၏။ မိမိစိတ္
ကုိ ဗုဒၶါႏုႆတိ၊ ေမတၱာ၊ အသုဘ၊ မရဏာ
ႏုႆတိ၊ ၀ိပႆနာ တစ္ခုခု အၿမဲတမ္းပြား
မ်ားေနၿပီး ျဖဴစင္ေအာင္ ထားရ၏ ။ ။

ဤအဆုံးအမတုိင္း ေနပါလွ်င္ မိမိကုိယ္မိမိ တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔ ပုိ၍ ၾကည္ညိဳလာမည္သာျဖစ္၏။ ေ၀ယ်ာ၀စၥ လုပ္သူမ်ားတြင္ ခုိး၀ွက္စားေသာက္သူမ်ားသည္ မိမိကုိယ္မိမိ ၾကည္ညိဳ၍ မရၾကေတာ့။ ငါတုိ႔သည္ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ သံဃာေတာ္မ်ားအရင္ ခုိး၀ွက္စားေသာက္
သူမ်ားပါတကား- ဟူေသာ အေတြးသည္ သူတုိ႔ တေတြကုိ အၿမဲတမ္း ဒုကၡ ေပးလ်က္ရွိ၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ သက္တမ္းကုန္၍ ေသဆုံးၾကေသာအခါ ခုိး၀ွက္စားေသာက္ၾကေသာ ေ၀ယ်ာ၀စၥသမားမ်ားသည္ ငရဲသုိ႔က်သြားၾက၏။ အလွဴရွင္မ်ားႏွင့္ ျဖဴစင္စြာ ေ၀ယ်ာ၀စၥျပဳသူမ်ားသည္ နတ္ျပည္သုိ႔ လားေရာက္ၾက၏။ မိမိကုိယ္မိမိ တကယ္ၾကည္ညိဳေအာင္ မေနသူမ်ားသည္
ငရဲျပည္သုိ႔ ေရာက္ရ၏။