မဟာေဗာဓိျမဳိင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ၾသဝါဒမ်ား အပုိင္း(၂)

လူပီသ သီလအရင္းခံ

လူ႔သီလသည္ လူ႔အသက္ပင္ျဖစ္ရာ လူ႔ဗီဇပီပီသသ အစြမ္းျပလုိၾကပါမူ ကုိယ္ခ်င္းစာ တန္းတူထား စိတ္ကုိ ထြက္ျပဴေစေသာ လူက်င့္သီလကုိ စိတ္သြားရာ  သတိလုိက္ စိတ္ႀကံတုိင္း သတိခံ ဘာမဆုိ လူဆန္ဆန္ မိမိကုိယ္မိမိ ဖန္ဆင္းေပးတတ္ၾကရမည္။ သုိ႔ဆုိေသာ္ ထုိလူသား တစ္ေန႔တျခား လူရည္လည္ လူစြမ္းျပ

မဟာေဗာဓိျမဳိင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ၾသဝါဒမ်ား အပုိင္း(၁)

မယံုလွ်င္မရဲ ေ႐ွ႔စိတ္ေပါက္ ေနာက္စိတ္ ခ်ိတ္ဆဲြဆဲြ
ေမာဟေၾကာင့္ေသြးမဲြက် အာ႐ံုေတြ႕တုိင္း ထမလာတတ္သူသည္ ပညတ္သိ၊သညာသိ အဝိဇၨာသိမ်ား၏ အေျပာေလာက္သာ သေဘာေပါက္ေနေတာ့ရာ ရတနာ့ဂုဏ္ ယံုရေကာင္းမွန္းမသိ၊ ယံုေသာ္မွ ရတနာအတိ စိတ္မေရာက္၊ ဆရာ႔ဂုဏ္ ယံုရေကာင္းမွန္းမသိ၊ ယံုေသာ္မွ ဆရာ့သိကၡာ အတိစိတ္မေရာက္၊ မိမိသတၱိ ႐ွိမွန္းပင္မသိ၊ သိေသာ္မွ ပညာဥာဏ္အတိ အသိမေရာက္၊ ထုိလူသား ေရွ႕ကေကာင္းေတြး တစ္ခုေပါက္ ေနာက္ကေန ဆိုးေတြးမ်ား ေရာက္ခ်လာေတာ့သည္သာ။ ေရွ႕ကအျမင္တစ္ခု ဆုိက္ေနာက္က ပ်က္ေတြးမ်ား တစုတေဝးႀကီး လုိက္လာေတာ့သည္သာ။ လက္ကေရး ေျခကဖ်က္ မည္သည့္ကာလမွ ပဲြစဥ္တက္ခြင့္မရၿပီ။ ။

ညီညြတ္ျခင္းသည္ ခ်မ္းသာျခင္း၏ အေၾကာင္း

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီးတင္းသုံးေနထုိင္ေတာ္မူစဥ္  သံဃာအစည္းေဝးတစ္ခု၌ သံဃာအမ်ားသည္ "ငါရွင္တုိ ့ဤေလာက၌ အဘယ္အရာသည္ ခ်မ္းသာသနည္း "ဟု ေဆြးေႏြးေနၾက၏ ။အခ်ဳိ ့က တန္ခုိးၾကီးေသာ မင္း အျဖစ္သည္ ခ်မ္းသာ၏ ဟုဆုိၾကကုန္၏ ။ အခ်ဳိ ့က ကာမဂုဏ္၊စည္းစိမ္ဥစၥာႏွင့္ျပည့္စုံေသာလူသည္ ခ်မ္းသာသည္ ဟုဆုိကုန္၏။အခ်ဳိ ့က အလုိရွိသမွ် အစားးေကာင္း အေသာက္ေကာင္း ျပည့္စုံျခင္းသည္ ခ်မ္းသာသည္ဟု ဆုိကုန္၏ ။

ဘုရားစကား လုိက္နာပြားစုိ ့....?

“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကလွ်င္ ထုိ(ေျပာၾကရာ)၌ သင္တုိ႔သည္ ရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာျခင္း၊ စိတ္မေက်ခ်မ္းျခင္း မျဖစ္ေစသင့္”

“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ သင္တုိ႔သည္ အမ်က္ထြက္ၾကလွ်င္၊ ႏွလံုးမသာၾကလွ်င္ သင္တုိ႔ အားသာလွ်င္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ရာ၏”

လူသားတုိ ့၏ကံတရားႏွင္ ့အက်ဳိးေပး

ေလာက၌ သတၱ၀ါတို႔၏စိတ္သည္ အင္မတန္ ဆန္းၾကယ္လွေပ၏။ ထိုသို႔ ဆန္း ၾကယ္လွေသာ စိတ္တို႔၏ျပဳျပဳဖန္တီးခဲ႔သည့္အတိုင္းပင္ ရရွိေနၾကေပျပီ။ ယခုရရွိ ေနေသာ မိမိတို႔၏ အခြင့္အေရး၊ လာဘ္လာဘတို႔သည္ အတိတ္၌ျပဳလုပ္ခဲ႔ေသာ ကံအေၾကာင္းတရားမ်ားေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ေပသည္။ အတိတ္ဆိုရာ၌ ျပီးဆံုးခဲ႔ေသာ အခ်ိန္အားလံုးကို ယူရေပမည္။ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးျဖစ္ရေသာ ပဋိစၥ သမုပၸါဒ္ေဒသနာေတာ္အရ အတိတ္က အ၀ိဇၨာႏွင့္တဏွာတို႔ေၾကာင့္ ယခုလက္ရွိ၌ ဒုကၡသစၥာၾကီးကို ရရွိေနေပသည္။ အ၀ိဇၨာဆိုရာ၌ သိသင့္သည္တို႔ကို မသိျခင္း၊ မသိသင့္သည္တို႔ကို

အခ်စ္ႏွင့္အမုန္း၏ သံသရာ

ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္ ခ်စ္ျခင္းသည္ ျဖစ္၏ ။

ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္ မုန္းျခင္းသည္ ျဖစ္၏ ။

မုန္းျခင္းေၾကာင့္ ခ်စ္ျခင္းသည္ျဖစ္၏ ။

မုန္းျခင္းေၾကာင့္ မုန္းျခင္းသည္ ျဖစ္၏ ။

(အဂုၤတၱရနိကယ္၊စတုကၠနိပါတ္ ၊ေပမသုတ္)

ခ်စ္ျခင္းႏွင့္မုန္းျခင္းတုိ ့သည္ သဒၵါအားျဖင့္ဆုိေသာ္ အရကြဲ ေသာ္လည္း ဒြန္တြဲေနလွ်က္ရွိ၏ ။ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ခ်မ္းသာျခင္း၊အတုိ ႏွင္အရွည္ ၊အနိမ့္ႏွင့္အျမင့္ အစရွိေသာအားျဖင့္ အရမတူေသာ္လည္း ဒြန္တဲြလွ်က္ရွိၾက၏ ။ သုိ ့ေသာ္ ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ခ်မ္းသာျခင္းသည္ တစ္ျပဳိင္တည္း ျဖစ္၍ မရသကဲ့သုိ ့ ခ်စ္ျခင္းႏွင့္ မုန္းျခင္းသည္လည္း တစ္ျပဳိင္နက္ထဲ ျဖစ္၍ မရေပ ။ကိေလသာေႏွာင္ထုံးျဖစ္ေသာ ဤခ်စ္ျခင္းႏွင့္ မုန္းျခင္းသည္ မဂ္ဖုိလ္မရေသး၍ ပုထုဇဥ္ သတၱဝါမွန္သမွ် ကုိ ခ်ည္ေႏွာင္ေနမည္သာ ။သံသရာေရယာဥ္ေၾကာမွာ စီေမ်ာေနသမွ် တစ္ခဏတာဘဝအေကြ ့မ်ားစြာ၌  တစ္ဦးႏွင့္

အလကၤာပညာ ရွိႏွစ္ဦး

ခင္မင္ရပါေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြ စာဖတ္ပရိသတ္အေပါင္းတုိ ့ကုိ ဒီတစ္ခါမွာ...တင္ျပမယ္ အလက္ာပညာရွိႏွစ္ဦးရဲ ့စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ လုံးလဝီရိယထုတ္ျခင္းဆုိ တဲ့ အေၾကာင္းနဲ ့ပါတ္သတ္ပါတယ္ ဒီအေၾကာင္းရာေတြႏွင့္ပါတ္သက္လုိ ့ေမးခြန္းေတြဆက္တုိက္ေမး တဲ ့မိလိႏၵမင္းၾကီးက ေမးဖုိ ့အျမဲတက္ၾကြေနသလုိ ေျဖဖုိ ့ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနတဲ့ ရွင္နာဂေသနာမွာလည္း တက္ၾကြရႊင္လန္းေနပါတယ္ ။အခုလည္းေဆြးေႏြးပြဲ အစမွာ မိလိႏၵမင္းသည္ ''အရွင္ဘုရားနာဂေသန 'ဤဝဋ္ဆင္းရဲသည္ အဘယ္သို႔ေသာ နည္းျဖင့္ ခ်ဳပ္ရာအံ့နည္း၊ တစ္ပါးေသာ ဆင္းရဲသည္လည္း မျဖစ္ေပၚရာပါအံ့နည္း'ဟု ၾကံစည္၍ ငါတို႔၏ ရဟန္း အျဖစ္သည္ ဤဆိုခဲ့ၿပီးေသာ အက်ဳိးရွိ၏ဟု ေအာက္ (ပဗၺဇၨပဥႇာ)၌ အရွင္ဘုရားတို႔ မိန္႔ဆိုေတာ္မူခဲ့ကုန္၏၊ အခြင့္မေရာက္မီ ေရွးဦးစြာကလွ်င္ လုံ႔လထုတ္ျခင္းျဖင့္ အဘယ္အက်ဳိးရွိသနည္း၊ အခြင့္အခါ ေရာက္မွသာ လုံ႔လထုတ္သင့္သည္ မဟုတ္ပါေလာ''ဟု ေမးေလွ်ာက္၏။ ရွင္နာဂေသနမေထရ္သည္ ''မင္းျမတ္ အခြင့္အခါေရာက္မွ လုံ႔လထုတ္ျခင္းသည္ လိုအပ္ေသာ

ျမတ္ဗုဒၶ၏ သစၥာဥာဏ္အျမင္

တရားဦး ဓမၼစက္မွာ အႏွစ္သာရ (၃)ခ်က္ရွိပါတယ္။

၁။ ေရွာင္ရွားရန္ အစြန္းႏွစ္ဘက္၊

၂။ လုိက္နာရန္ အလယ္လမ္းႏွင္႔

၃။ ထုိးထြင္းသိျမင္ရာ သစၥာ(၄) ပါးတုိ႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

သမားေတာ္ႏွင္ ့ေဝဒနာရွင္

"လူမုိက္တိရစၦာန္ နိဗၺာန္စကားအလြန္ခါး၏"ဟူေသာဆုိရုိးစကားရွိေလသည္။ သင္ေလွ်ာ္ေသာေနရာ၊ သင္ေလွ်ာ္ေသာကာလ၌ တရားဓမၼေဆြးေႏြးေမးျမန္းျခင္းကုိ ကာေလန ဓမၼသာကစၦာ ဝါ ကာေလနဓမၼသဝနံဟုျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။

ထုိေၾကာင့္ျမတ္စြာဘုရားေဟားၾကားေတာ္မူေသာတရားတုိ ့ကုိ ပညာရွိတုိ ့က ဝိဘ...ဝါဒ ေဝဖန္ပုိင္ျခား၍

သိနားလည္ေအာင္ လုပ္ခြင့္ရွိေသာ တရားဟုဆုိၾကေလသည္။  ထုိစကားသည္ မွန္၏။လူတစ္ေယာက္သည္ေမြးကတည္းကပညာအလင္းေရာင္ထြန္းေျပာင္ ၾကသူမ်ားမဟုတ္၊ထုိေၾကာင့္ သူေတာ္ဆည္းကပ္ ျမတ္တရားနာ ဟူေသာလမ္းစဥ္ကုိ လုိက္ရေပသည္။သူေတာ္ဆည္းကပ္ ျမတ္တရားနာ ဆုိသည္မွာ သိလုိေသာအရာကုိ သုတဓရ ဟုေခၚေသာ  ဗဟုသုတေဆာင္ထားေသာ ပုဂၢဳိလ္ကုိၾကားနာရသည္ ။

ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားၾကည့္

“ဂါမဏိ… လြန္ေလၿပီးေသာ အခါက သတၱ၀ါတုိ႔သည္ မကင္းေသာ ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ရွိကုန္၏။ ယင္းတုိ႔ျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႔ကုန္၏။ ကေခ်သည္ သည္ ထုိသတၱ၀ါတုိ႔ အလယ္သို႔ ၀င္၍ ထုိသတၱ၀ါတုိ႔အား လြန္စြာႏွစ္သက္ျခင္း၊ အမ်က္ထြက္ျခင္း၊ မုိက္မဲေတြေ၀ျခင္းငွာ တပ္မက္ႏွစ္သက္ေစတတ္ေသာ အာ႐ံု၊ မုိက္မဲေတြေ၀ ေစတတ္ေသာ အာ႐ံုတုိ႔ကို အနီးသို႔ေဆာင္၏။ ထုိကေခ်သည္ သည္ မိမိလည္း လြန္စြာေမ့ေလ်ာ့လ်က္ သူတစ္ပါးတုိ႔ကုိလည္း လြန္စြာေမ့ေလ်ာ့ ေစတတ္ေသာေၾကာင့္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ပဟာသ အမည္ရွိေသာ ငရဲ၌ ျဖစ္ရ၏”
(သံယုတ္ပါဠိေတာ္)